θεμιτός (themitos): all forms
θεμιτός means “allowed by the laws of God and men, righteous”. Below is its full declension in Ancient Greek.
Positive
Positive, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | θεμιτός | θεμιτή | θεμιτόν | |
|---|
| Genitive | θεμιτοῦ | θεμιτῆς | θεμιτοῦ | |
|---|
| Dative | θεμιτῷ | θεμιτῇ | θεμιτῷ | |
|---|
| Accusative | θεμιτόν | θεμιτήν | θεμιτόν | |
|---|
| Vocative | θεμιτέ | θεμιτή | θεμιτόν | |
|---|
Positive, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | θεμιτοί | θεμιταί | θεμιτά | |
|---|
| Genitive | θεμιτῶν | θεμιτῶν | θεμιτῶν | |
|---|
| Dative | θεμιτοῖς | θεμιταῖς | θεμιτοῖς | |
|---|
| Accusative | θεμιτούς | θεμιτάς | θεμιτά | |
|---|
| Vocative | θεμιτοί | θεμιταί | θεμιτά | |
|---|
Positive, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | θεμιτῶς |
|---|
Comparative
Comparative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | θεμιτώτερος | θεμιτωτέρα | θεμιτώτερον | |
|---|
| Genitive | θεμιτωτέρου | θεμιτωτέρας | θεμιτωτέρου | |
|---|
| Dative | θεμιτωτέρῳ | θεμιτωτέρᾳ | θεμιτωτέρῳ | |
|---|
| Accusative | θεμιτώτερον | θεμιτωτέραν | θεμιτώτερον | |
|---|
| Vocative | θεμιτώτερε | θεμιτωτέρα | θεμιτώτερον | |
|---|
Comparative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | θεμιτώτεροι | θεμιτώτεραι | θεμιτώτερα | |
|---|
| Genitive | θεμιτωτέρων | θεμιτωτέρων | θεμιτωτέρων | |
|---|
| Dative | θεμιτωτέροις | θεμιτωτέραις · θεμιτωτέραφι · θεμιτωτέρᾳς | θεμιτωτέροις | |
|---|
| Accusative | θεμιτωτέρους | θεμιτωτέρας | θεμιτώτερα | |
|---|
| Vocative | θεμιτώτεροι | θεμιτώτεραι | θεμιτώτερα | |
|---|
Comparative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | θεμιτώτερον |
|---|
Superlative
Superlative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | θεμιτώτατος | θεμιτωτάτη | θεμιτώτατον | |
|---|
| Genitive | θεμιτωτάτου | θεμιτωτάτης | θεμιτωτάτου | |
|---|
| Dative | θεμιτωτάτῳ | θεμιτωτάτῃ | θεμιτωτάτῳ | |
|---|
| Accusative | θεμιτώτατον | θεμιτωτάτην | θεμιτώτατον | |
|---|
| Vocative | θεμιτώτατε | θεμιτωτάτη | θεμιτώτατον | |
|---|
Superlative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | θεμιτώτατοι | θεμιτώταται | θεμιτώτατα | |
|---|
| Genitive | θεμιτωτάτων | θεμιτωτάτων | θεμιτωτάτων | |
|---|
| Dative | θεμιτωτάτοις | θεμιτωτάταις | θεμιτωτάτοις | |
|---|
| Accusative | θεμιτωτάτους | θεμιτωτάτας | θεμιτώτατα | |
|---|
| Vocative | θεμιτώτατοι | θεμιτώταται | θεμιτώτατα | |
|---|
Superlative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | θεμιτώτατα |
|---|
Meaning and examples of θεμιτός
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.