θέμις (themis): all forms
θέμις means “right, divine law, custom”. Below is its full declension in Ancient Greek.
Forms
| Feminine | |
|---|---|
| Nominative | θέμις |
| Genitive | θέμιδος · θέμιστος · θέμεως · θέμιτος |
| Dative | θέμει · θέμιδι · θέμιτι |
| Accusative | θέμιν · θέμιδα · θέμιτα |
| Vocative | θέμι |
| Feminine | |
|---|---|
| Nominative | θέμιτες · θέμεις · θέμιδες |
| Genitive | θέμεων · θεμίδων · θεμίτων |
| Dative | θέμεσι(ν) · θέμισι |
| Accusative | θέμιδας · θέμεις · θέμιτας |
| Vocative | θέμεις · θέμιδες · θέμιτες |
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.