εὔστοχος (eustochos): all forms
εὔστοχος means “well-aimed; aiming well”. Below is its full declension in Ancient Greek.
Positive
Positive, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | εὔστοχος | εὔστοχος | εὔστοχον | |
|---|
| Genitive | εὐστόχου | εὐστόχου | εὐστόχου | |
|---|
| Dative | εὐστόχῳ | εὐστόχῳ | εὐστόχῳ | |
|---|
| Accusative | εὔστοχον | εὔστοχον | εὔστοχον | |
|---|
| Vocative | εὔστοχε | εὔστοχε | εὔστοχον | |
|---|
Positive, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | εὔστοχοι | εὔστοχοι | εὔστοχα | |
|---|
| Genitive | εὐστόχων | εὐστόχων | εὐστόχων | |
|---|
| Dative | εὐστόχοις | εὐστόχοις | εὐστόχοις | εὐστόχοφι |
|---|
| Accusative | εὐστόχους | εὐστόχους | εὔστοχα | |
|---|
| Vocative | εὔστοχοι | εὔστοχοι | εὔστοχα | |
|---|
Positive, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | εὐστόχως |
|---|
Comparative
Comparative, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | εὐστοχώτερος | εὐστοχωτέρα | εὐστοχώτερον |
|---|
| Genitive | εὐστοχωτέρου | εὐστοχωτέρας | εὐστοχωτέρου |
|---|
| Dative | εὐστοχωτέρῳ | εὐστοχωτέρᾳ | εὐστοχωτέρῳ |
|---|
| Accusative | εὐστοχώτερον | εὐστοχωτέραν | εὐστοχώτερον |
|---|
| Vocative | εὐστοχώτερε | εὐστοχωτέρα | εὐστοχώτερον |
|---|
Comparative, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | εὐστοχώτεροι | εὐστοχώτεραι | εὐστοχώτερα |
|---|
| Genitive | εὐστοχωτέρων | εὐστοχωτέρων | εὐστοχωτέρων |
|---|
| Dative | εὐστοχωτέροις | εὐστοχωτέραις · εὐστοχωτέραφι · εὐστοχωτέρᾳς | εὐστοχωτέροις |
|---|
| Accusative | εὐστοχωτέρους | εὐστοχωτέρας | εὐστοχώτερα |
|---|
| Vocative | εὐστοχώτεροι | εὐστοχώτεραι | εὐστοχώτερα |
|---|
Superlative
Superlative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | εὐστοχώτατος | εὐστοχωτάτη | εὐστοχώτατον | |
|---|
| Genitive | εὐστοχωτάτου | εὐστοχωτάτης | εὐστοχωτάτου | |
|---|
| Dative | εὐστοχωτάτῳ | εὐστοχωτάτῃ | εὐστοχωτάτῳ | |
|---|
| Accusative | εὐστοχώτατον | εὐστοχωτάτην | εὐστοχώτατον | |
|---|
| Vocative | εὐστοχώτατε | εὐστοχωτάτη | εὐστοχώτατον | |
|---|
Superlative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | εὐστοχώτατοι | εὐστοχώταται | εὐστοχώτατα | |
|---|
| Genitive | εὐστοχωτάτων | εὐστοχωτάτων | εὐστοχωτάτων | |
|---|
| Dative | εὐστοχωτάτοις | εὐστοχωτάταις | εὐστοχωτάτοις | |
|---|
| Accusative | εὐστοχωτάτους | εὐστοχωτάτας | εὐστοχώτατα | |
|---|
| Vocative | εὐστοχώτατοι | εὐστοχώταται | εὐστοχώτατα | |
|---|
Superlative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | εὐστοχώτατα |
|---|
Meaning and examples of εὔστοχος
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.