εὐτυχέω (eutycheo): all forms
εὐτυχέω means “be fortunate”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
| Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative | |
|---|---|---|---|---|
| 1st singular | εὐτυχῶ | εὐτυχῶ | εὐτυχοίην | |
| 2nd singular | εὐτυχεῖς | εὐτυχῇς | εὐτυχοίης | εὐτύχει |
| 3rd singular | εὐτυχεῖ | εὐτυχῇ | εὐτυχοίη | εὐτυχείτω |
| 1st plural | εὐτυχοῦμεν | εὐτυχῶμεν | εὐτυχοῖμεν · εὐτυχεῖμεν · εὐτύχοιμεν · εὐτυχοίημεν | |
| 2nd plural | εὐτυχεῖτε | εὐτυχῆτε | εὐτυχοῖτε · εὐτύχοιτε · εὐτυχεῖτε · εὐτυχοίητε | εὐτυχεῖτε |
| 3rd plural | εὐτυχοῦσι(ν) | εὐτυχῶσι(ν) | εὐτυχοῖεν · εὐτύχοιεν · εὐτυχεῖεν · εὐτυχοίησαν | εὐτυχείτων · εὐτυχείτωσαν |
Present middle/passive
| Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative | |
|---|---|---|---|---|
| 1st singular | εὐτυχοῦμαι | εὐτυχῶμαι | εὐτυχοίμην | |
| 2nd singular | εὐτυχῇ | εὐτυχῇ | εὐτυχοῖο | εὐτυχοῦ |
| 3rd singular | εὐτυχεῖται | εὐτυχῆται | εὐτυχοῖτο | εὐτυχείσθω |
| 1st plural | εὐτυχούμεθα | εὐτυχώμεθα | εὐτυχοίμεθα | |
| 2nd plural | εὐτυχεῖσθε | εὐτυχῆσθε | εὐτυχοῖσθε | εὐτυχεῖσθε |
| 3rd plural | εὐτυχοῦνται | εὐτυχῶνται | εὐτυχοῖντο | εὐτυχείσθων |
Imperfect active
| Indicative | |
|---|---|
| 1st singular | ηὐτύχουν |
| 2nd singular | ηὐτύχεις |
| 3rd singular | ηὐτύχει |
| 1st plural | ηὐτυχοῦμεν |
| 2nd plural | ηὐτυχεῖτε |
| 3rd plural | ηὐτύχουν |
Imperfect middle/passive
| Indicative | |
|---|---|
| 1st singular | ηὐτυχούμην |
| 2nd singular | ηὐτυχοῦ |
| 3rd singular | ηὐτυχεῖτο |
| 1st plural | ηὐτυχούμεθα |
| 2nd plural | ηὐτυχεῖσθε |
| 3rd plural | ηὐτυχοῦντο |
Future active
| Indicative | Optative | |
|---|---|---|
| 1st singular | εὐτυχήσω | εὐτυχήσοιμι |
| 2nd singular | εὐτυχήσεις | εὐτυχήσοις |
| 3rd singular | εὐτυχήσει | εὐτυχήσοι |
| 1st plural | εὐτυχήσομεν | εὐτυχήσοιμεν |
| 2nd plural | εὐτυχήσετε | εὐτυχήσοιτε |
| 3rd plural | εὐτυχήσουσι(ν) | εὐτυχήσοιεν |
Future middle
| Indicative | Optative | |
|---|---|---|
| 1st singular | εὐτυχήσομαι | εὐτυχησοίμην |
| 2nd singular | εὐτυχήσῃ · εὐτυχήσει | εὐτυχήσοιο |
| 3rd singular | εὐτυχήσεται | εὐτυχήσοιτο |
| 1st plural | εὐτυχησόμεθα | εὐτυχησοίμεθα |
| 2nd plural | εὐτυχήσεσθε | εὐτυχήσοισθε |
| 3rd plural | εὐτυχήσονται | εὐτυχήσοιντο |
Aorist active
| Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative | |
|---|---|---|---|---|
| 1st singular | ηὐτύχησα | εὐτυχήσω | εὐτυχήσαιμι | |
| 2nd singular | ηὐτύχησας | εὐτυχήσῃς | εὐτυχήσαις · εὐτυχήσειας | εὐτύχησον |
| 3rd singular | ηὐτύχησε(ν) | εὐτυχήσῃ | εὐτυχήσαι · εὐτυχήσειε | εὐτυχησάτω |
| 1st plural | ηὐτυχήσαμεν | εὐτυχήσωμεν | εὐτυχήσαιμεν | |
| 2nd plural | ηὐτυχήσατε | εὐτυχήσητε | εὐτυχήσαιτε | εὐτυχήσατε |
| 3rd plural | ηὐτύχησαν | εὐτυχήσωσι(ν) | εὐτυχήσαιεν · εὐτυχήσειαν | εὐτυχησάντων · εὐτυχησάτωσαν |
Aorist middle
| Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative | |
|---|---|---|---|---|
| 1st singular | ηὐτυχησάμην | εὐτυχήσωμαι | εὐτυχησαίμην | |
| 2nd singular | ηὐτυχήσω | εὐτυχήσῃ | εὐτυχήσαιο | εὐτύχησαι |
| 3rd singular | ηὐτυχήσατο | εὐτυχήσηται | εὐτυχήσαιτο | εὐτυχησάσθω |
| 1st plural | ηὐτυχησάμεθα | εὐτυχησώμεθα | εὐτυχησαίμεθα | |
| 2nd plural | ηὐτυχήσασθε | εὐτυχήσησθε | εὐτυχήσαισθε | εὐτυχήσασθε |
| 3rd plural | ηὐτυχήσαντο | εὐτυχήσωνται | εὐτυχήσαιντο | εὐτυχησάσθων · εὐτυχησάσθωσαν |
Aorist middle/passive
| Indicative | |
|---|---|
| 3rd plural | ηὐτυχησέατο |
Perfect active
| Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative | |
|---|---|---|---|---|
| 1st singular | εὐτύχηκα · ηὐτύχηκα | εὐτυχήκω · ηὐτυχήκω | εὐτυχήκοιμι · εὐτυχηκοίην · ηὐτυχήκοιμι · ηὐτυχηκοίην | |
| 2nd singular | εὐτύχηκας · ηὐτύχηκας | εὐτυχήκῃς · ηὐτυχήκῃς | εὐτυχήκοις · ηὐτυχήκοις · εὐτυχηκοίης · ηὐτυχηκοίης | εὐτύχηκε · ηὐτύχηκε |
| 3rd singular | εὐτύχηκε(ν) · ηὐτύχηκε | εὐτυχήκῃ · ηὐτυχήκῃ | εὐτυχήκοι · ηὐτυχήκοι · εὐτυχηκοίη · ηὐτυχηκοίη | εὐτυχηκέτω · ηὐτυχηκέτω |
| 1st plural | εὐτυχήκαμεν · ηὐτυχήκαμεν | εὐτυχήκωμεν · ηὐτυχήκωμεν | εὐτυχήκοιμεν · ηὐτυχήκοιμεν | |
| 2nd plural | εὐτυχήκατε · ηὐτυχήκατε | εὐτυχήκητε · ηὐτυχήκητε | εὐτυχήκοιτε · ηὐτυχήκοιτε | εὐτυχήκετε · ηὐτυχήκετε |
| 3rd plural | εὐτυχήκασι(ν) · ηὐτυχήκασι | εὐτυχήκωσι(ν) · ηὐτυχήκωσι | εὐτυχήκοιεν · ηὐτυχήκοιεν |
Pluperfect active
| Indicative | |
|---|---|
| 1st singular | ηὐτυχήκη |
| 2nd singular | ηὐτυχήκης |
| 3rd singular | ηὐτυχήκει |
| 1st plural | ηὐτυχήκεμεν |
| 2nd plural | ηὐτυχήκετε |
| 3rd plural | ηὐτυχήκεσαν |
Infinitives
| Active | Middle | Middle/passive | |
|---|---|---|---|
| Present | εὐτυχεῖν | εὐτυχεῖσθαι | |
| Future | εὐτυχήσειν | εὐτυχήσεσθαι | |
| Aorist | εὐτυχῆσαι | εὐτυχήσασθαι | |
| Perfect | ηὐτυχηκέναι · εὐτυχηκέναι |
Participles
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | εὐτυχῶν | εὐτυχοῦσα | εὐτυχοῦν |
| Genitive | εὐτυχοῦντος | εὐτυχούσης | εὐτυχοῦντος |
| Dative | εὐτυχοῦντι | εὐτυχούσῃ | εὐτυχοῦντι |
| Accusative | εὐτυχοῦντα | εὐτυχοῦσαν | εὐτυχοῦν |
| Vocative | εὐτυχοῦν | εὐτυχοῦσα | εὐτυχοῦν |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | εὐτυχοῦντες | εὐτυχοῦσαι | εὐτυχοῦντα |
| Genitive | εὐτυχούντων | εὐτυχουσῶν | εὐτυχούντων |
| Dative | εὐτυχοῦσι(ν) | εὐτυχούσαις | εὐτυχοῦσι(ν) |
| Accusative | εὐτυχοῦντας | εὐτυχούσας | εὐτυχοῦντα |
| Vocative | εὐτυχοῦντες | εὐτυχοῦσαι | εὐτυχοῦντα |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | εὐτυχούμενος | εὐτυχουμένη | εὐτυχούμενον |
| Genitive | εὐτυχουμένου | εὐτυχουμένης | εὐτυχουμένου |
| Dative | εὐτυχουμένῳ | εὐτυχουμένῃ | εὐτυχουμένῳ |
| Accusative | εὐτυχούμενον | εὐτυχουμένην | εὐτυχούμενον |
| Vocative | εὐτυχούμενε | εὐτυχουμένη | εὐτυχούμενον |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | εὐτυχούμενοι | εὐτυχούμεναι | εὐτυχούμενα |
| Genitive | εὐτυχουμένων | εὐτυχουμένων | εὐτυχουμένων |
| Dative | εὐτυχουμένοις | εὐτυχουμέναις | εὐτυχουμένοις |
| Accusative | εὐτυχουμένους | εὐτυχουμένας | εὐτυχούμενα |
| Vocative | εὐτυχούμενοι | εὐτυχούμεναι | εὐτυχούμενα |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | εὐτυχήσων | εὐτυχήσουσα | εὐτυχῆσον |
| Genitive | εὐτυχήσοντος | εὐτυχησούσης | εὐτυχήσοντος |
| Dative | εὐτυχήσοντι | εὐτυχησούσῃ | εὐτυχήσοντι |
| Accusative | εὐτυχήσοντα | εὐτυχήσουσαν | εὐτυχῆσον |
| Vocative | εὐτυχῆσον | εὐτυχήσουσα | εὐτυχῆσον |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | εὐτυχήσοντες | εὐτυχήσουσαι | εὐτυχήσοντα |
| Genitive | εὐτυχησόντων | εὐτυχησουσῶν | εὐτυχησόντων |
| Dative | εὐτυχήσουσι(ν) | εὐτυχησούσαις | εὐτυχήσουσι(ν) |
| Accusative | εὐτυχήσοντας | εὐτυχησούσας | εὐτυχήσοντα |
| Vocative | εὐτυχήσοντες | εὐτυχήσουσαι | εὐτυχήσοντα |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | εὐτυχησόμενος | εὐτυχησομένη | εὐτυχησόμενον |
| Genitive | εὐτυχησομένου | εὐτυχησομένης | εὐτυχησομένου |
| Dative | εὐτυχησομένῳ | εὐτυχησομένῃ | εὐτυχησομένῳ |
| Accusative | εὐτυχησόμενον | εὐτυχησομένην | εὐτυχησόμενον |
| Vocative | εὐτυχησόμενε | εὐτυχησομένη | εὐτυχησόμενον |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | εὐτυχησόμενοι | εὐτυχησόμεναι | εὐτυχησόμενα |
| Genitive | εὐτυχησομένων | εὐτυχησομένων | εὐτυχησομένων |
| Dative | εὐτυχησομένοις | εὐτυχησομέναις | εὐτυχησομένοις |
| Accusative | εὐτυχησομένους | εὐτυχησομένας | εὐτυχησόμενα |
| Vocative | εὐτυχησόμενοι | εὐτυχησόμεναι | εὐτυχησόμενα |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | εὐτυχήσας | εὐτυχήσασα | εὐτυχῆσαν |
| Genitive | εὐτυχήσαντος | εὐτυχησάσης | εὐτυχήσαντος |
| Dative | εὐτυχήσαντι | εὐτυχησάσῃ | εὐτυχήσαντι |
| Accusative | εὐτυχήσαντα | εὐτυχήσασαν | εὐτυχῆσαν |
| Vocative | εὐτυχήσας | εὐτυχήσασα | εὐτυχῆσαν |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | εὐτυχήσαντες | εὐτυχήσασαι | εὐτυχήσαντα |
| Genitive | εὐτυχησάντων | εὐτυχησασῶν | εὐτυχησάντων |
| Dative | εὐτυχήσασι(ν) | εὐτυχησάσαις | εὐτυχήσασι(ν) |
| Accusative | εὐτυχήσαντας | εὐτυχησάσας | εὐτυχήσαντα |
| Vocative | εὐτυχήσαντες | εὐτυχήσασαι | εὐτυχήσαντα |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | εὐτυχησάμενος | εὐτυχησαμένη | εὐτυχησάμενον |
| Genitive | εὐτυχησαμένου | εὐτυχησαμένης | εὐτυχησαμένου |
| Dative | εὐτυχησαμένῳ | εὐτυχησαμένῃ | εὐτυχησαμένῳ |
| Accusative | εὐτυχησάμενον | εὐτυχησαμένην | εὐτυχησάμενον |
| Vocative | εὐτυχησάμενε | εὐτυχησαμένη | εὐτυχησάμενον |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | εὐτυχησάμενοι | εὐτυχησάμεναι | εὐτυχησάμενα |
| Genitive | εὐτυχησαμένων | εὐτυχησαμένων | εὐτυχησαμένων |
| Dative | εὐτυχησαμένοις | εὐτυχησαμέναις | εὐτυχησαμένοις |
| Accusative | εὐτυχησαμένους | εὐτυχησαμένας | εὐτυχησάμενα |
| Vocative | εὐτυχησάμενοι | εὐτυχησάμεναι | εὐτυχησάμενα |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | εὐτυχηκώς · ηὐτυχηκώς | εὐτυχηκυῖα · ηὐτυχηκυῖα | εὐτυχηκός · ηὐτυχηκός |
| Genitive | εὐτυχηκότος · ηὐτυχηκότος | εὐτυχηκυίας · ηὐτυχηκυίας | εὐτυχηκότος · ηὐτυχηκότος |
| Dative | εὐτυχηκότι · ηὐτυχηκότι | εὐτυχηκυίᾳ · ηὐτυχηκυίᾳ | εὐτυχηκότι · ηὐτυχηκότι |
| Accusative | εὐτυχηκότα · ηὐτυχηκότα | εὐτυχηκυῖαν · ηὐτυχηκυῖαν | εὐτυχηκός · ηὐτυχηκός |
| Vocative | εὐτυχηκώς · ηὐτυχηκώς | εὐτυχηκυῖα · ηὐτυχηκυῖα | εὐτυχηκός · ηὐτυχηκός |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | εὐτυχηκότες · ηὐτυχηκότες | εὐτυχηκυῖαι · ηὐτυχηκυῖαι | εὐτυχηκότα · ηὐτυχηκότα |
| Genitive | εὐτυχηκότων · ηὐτυχηκότων | εὐτυχηκυιῶν · ηὐτυχηκυιῶν | εὐτυχηκότων · ηὐτυχηκότων |
| Dative | εὐτυχηκόσι(ν) · ηὐτυχηκόσι | εὐτυχηκυίαις · εὐτυχηκυίαφι · εὐτυχηκυίᾳς · ηὐτυχηκυίαις · ηὐτυχηκυίαφι · ηὐτυχηκυίᾳς | εὐτυχηκόσι(ν) · ηὐτυχηκόσι |
| Accusative | εὐτυχηκότας · ηὐτυχηκότας | εὐτυχηκυίας · ηὐτυχηκυίας | εὐτυχηκότα · ηὐτυχηκότα |
| Vocative | εὐτυχηκότες · ηὐτυχηκότες | εὐτυχηκυῖαι · ηὐτυχηκυῖαι | εὐτυχηκότα · ηὐτυχηκότα |
Meaning and examples of εὐτυχέω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.