εὐμενής (eumenes): all forms
εὐμενής means “kindly, well-disposed”. Below is its full declension in Ancient Greek.
Positive
Positive, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | εὐμενής | εὐμενής | εὐμενές | |
|---|
| Genitive | εὐμενοῦς | εὐμενοῦς | εὐμενοῦς | |
|---|
| Dative | εὐμενεῖ | εὐμενεῖ | εὐμενεῖ | εὐμενέϊ |
|---|
| Accusative | εὐμενῆ | εὐμενῆ | εὐμενές | |
|---|
| Vocative | εὐμενές | εὐμενές | εὐμενές | |
|---|
Positive, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | εὐμενεῖς | εὐμενεῖς | εὐμενῆ | |
|---|
| Genitive | εὐμενῶν | εὐμενῶν | εὐμενῶν | |
|---|
| Dative | εὐμενέσι(ν) | εὐμενέσι(ν) | εὐμενέσι(ν) | |
|---|
| Accusative | εὐμενεῖς | εὐμενεῖς | εὐμενῆ | |
|---|
| Vocative | εὐμενεῖς | εὐμενεῖς | εὐμενῆ | |
|---|
Positive, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | εὐμενῶς |
|---|
Comparative
Comparative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | εὐμενέστερος | εὐμενεστέρα | εὐμενέστερον | |
|---|
| Genitive | εὐμενεστέρου | εὐμενεστέρας | εὐμενεστέρου | |
|---|
| Dative | εὐμενεστέρῳ | εὐμενεστέρᾳ | εὐμενεστέρῳ | |
|---|
| Accusative | εὐμενέστερον | εὐμενεστέραν | εὐμενέστερον | |
|---|
| Vocative | εὐμενέστερε | εὐμενεστέρα | εὐμενέστερον | |
|---|
Comparative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | εὐμενέστεροι | εὐμενέστεραι | εὐμενέστερα | |
|---|
| Genitive | εὐμενεστέρων | εὐμενεστέρων | εὐμενεστέρων | |
|---|
| Dative | εὐμενεστέροις | εὐμενεστέραις · εὐμενεστέραφι · εὐμενεστέρᾳς | εὐμενεστέροις | |
|---|
| Accusative | εὐμενεστέρους | εὐμενεστέρας | εὐμενέστερα | |
|---|
| Vocative | εὐμενέστεροι | εὐμενέστεραι | εὐμενέστερα | |
|---|
Comparative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | εὐμενέστερον · εὐμενεστέρως |
|---|
Superlative
Superlative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | εὐμενέστατος | εὐμενεστάτη | εὐμενέστατον | |
|---|
| Genitive | εὐμενεστάτου | εὐμενεστάτης | εὐμενεστάτου | |
|---|
| Dative | εὐμενεστάτῳ | εὐμενεστάτῃ | εὐμενεστάτῳ | |
|---|
| Accusative | εὐμενέστατον | εὐμενεστάτην | εὐμενέστατον | |
|---|
| Vocative | εὐμενέστατε | εὐμενεστάτη | εὐμενέστατον | |
|---|
Superlative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | εὐμενέστατοι | εὐμενέσταται | εὐμενέστατα | |
|---|
| Genitive | εὐμενεστάτων | εὐμενεστάτων | εὐμενεστάτων | |
|---|
| Dative | εὐμενεστάτοις | εὐμενεστάταις | εὐμενεστάτοις | |
|---|
| Accusative | εὐμενεστάτους | εὐμενεστάτας | εὐμενέστατα | |
|---|
| Vocative | εὐμενέστατοι | εὐμενέσταται | εὐμενέστατα | |
|---|
Superlative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | εὐμενέστατα |
|---|
Meaning and examples of εὐμενής
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.