Socratos Sign in

εὐθύνω (euthyno): all forms

εὐθύνω means “straighten, direct; call to account”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.

Present active

Present active
IndicativeSubjunctiveOptativeImperative
1st singularεὐθύνωεὐθύνωεὐθύνοιμι
2nd singularεὐθύνειςεὐθύνῃςεὐθύνοιςεὔθυνε
3rd singularεὐθύνειεὐθύνῃεὐθύνοιεὐθυνέτω
1st pluralεὐθύνομενεὐθύνωμενεὐθύνοιμεν
2nd pluralεὐθύνετεεὐθύνητεεὐθύνοιτεεὐθύνετε
3rd pluralεὐθύνουσι(ν)εὐθύνωσι(ν)εὐθύνοιενεὐθυνόντων · εὐθυνέτωσαν

Present middle/passive

Present middle/passive
IndicativeSubjunctiveOptativeImperative
1st singularεὐθύνομαιεὐθύνωμαιεὐθυνοίμην
2nd singularεὐθύνῃ · εὐθύνειεὐθύνῃεὐθύνοιοεὐθύνου
3rd singularεὐθύνεταιεὐθύνηταιεὐθύνοιτοεὐθυνέσθω
1st pluralεὐθυνόμεθαεὐθυνώμεθαεὐθυνοίμεθα
2nd pluralεὐθύνεσθεεὐθύνησθεεὐθύνοισθεεὐθύνεσθε
3rd pluralεὐθύνονταιεὐθύνωνταιεὐθύνοιντοεὐθυνέσθων · εὐθυνέσθωσαν

Imperfect active

Imperfect active
Indicative
1st singularηὔθυνον
2nd singularηὔθυνες
3rd singularηὔθυνε(ν)
1st pluralηὐθύνομεν
2nd pluralηὐθύνετε
3rd pluralηὔθυνον

Imperfect middle/passive

Imperfect middle/passive
Indicative
1st singularηὐθυνόμην
2nd singularηὐθύνου
3rd singularηὐθύνετο
1st pluralηὐθυνόμεθα
2nd pluralηὐθύνεσθε
3rd pluralηὐθυνέατο · ηὐθύνοντο

Future active

Future active
IndicativeOptative
1st singularεὐθυνῶεὐθυνοίην
2nd singularεὐθυνεῖςεὐθυνοῖς · εὐθυνοίης
3rd singularεὐθυνεῖεὐθυνοίη
1st pluralεὐθυνοῦμενεὐθυνοῖμεν
2nd pluralεὐθυνεῖτεεὐθυνοῖτε
3rd pluralεὐθυνοῦσι(ν)εὐθυνοῖεν

Future middle

Future middle
IndicativeOptative
1st singularεὐθυνοῦμαιεὐθυνοίμην
2nd singularεὐθυνεῖ · εὐθυνῇεὐθυνοῖο
3rd singularεὐθυνεῖταιεὐθυνοῖτο
1st pluralεὐθυνούμεθαεὐθυνοίμεθα
2nd pluralεὐθυνεῖσθεεὐθυνοῖσθε
3rd pluralεὐθυνοῦνταιεὐθυνοῖντο

Aorist active

Aorist active
IndicativeSubjunctiveOptativeImperative
1st singularηὔθυναεὐθύνωεὐθύναιμι
2nd singularηὔθυναςεὐθύνῃςεὐθύναις · εὐθύνειαςεὔθυνον
3rd singularηὔθυνε(ν)εὐθύνῃεὐθύναι · εὐθύνειεεὐθυνάτω
1st pluralηὐθύναμενεὐθύνωμενεὐθύναιμεν
2nd pluralηὐθύνατεεὐθύνητεεὐθύναιτεεὐθύνατε
3rd pluralηὔθυνανεὐθύνωσι(ν)εὐθύνειαν · εὐθύναιενεὐθυνάντων · εὐθυνάτωσαν

Aorist middle

Aorist middle
IndicativeSubjunctiveOptativeImperative
1st singularηὐθυνάμηνεὐθύνωμαιεὐθυναίμην
2nd singularηὐθύνωεὐθύνῃεὐθύναιοεὔθυναι
3rd singularηὐθύνατοεὐθύνηταιεὐθύναιτοεὐθυνάσθω
1st pluralηὐθυνάμεθαεὐθυνώμεθαεὐθυναίμεθα
2nd pluralηὐθύνασθεεὐθύνησθεεὐθύναισθεεὐθύνασθε
3rd pluralηὐθύναντοεὐθύνωνταιεὐθύναιντοεὐθυνάσθων · εὐθυνάσθωσαν

Aorist middle/passive

Aorist middle/passive
Indicative
3rd pluralηὐθυνέατο

Infinitives

Infinitives
ActiveMiddleMiddle/passive
Presentεὐθύνεινεὐθύνεσθαι
Futureεὐθυνεῖνεὐθυνεῖσθαι
Aoristεὐθῦναιεὐθύνασθαι

Participles

Present active participle, singular
MasculineFeminineNeuter
Nominativeεὐθύνωνεὐθύνουσαεὐθῦνον
Genitiveεὐθύνοντοςεὐθυνούσηςεὐθύνοντος
Dativeεὐθύνοντιεὐθυνούσῃεὐθύνοντι
Accusativeεὐθύνονταεὐθύνουσανεὐθῦνον
Vocativeεὐθῦνονεὐθύνουσαεὐθῦνον
Present active participle, plural
MasculineFeminineNeuter
Nominativeεὐθύνοντεςεὐθύνουσαιεὐθύνοντα
Genitiveεὐθυνόντωνεὐθυνουσῶνεὐθυνόντων
Dativeεὐθύνουσι(ν)εὐθυνούσαιςεὐθύνουσι(ν)
Accusativeεὐθύνονταςεὐθυνούσαςεὐθύνοντα
Vocativeεὐθύνοντεςεὐθύνουσαιεὐθύνοντα
Present middle/passive participle, singular
MasculineFeminineNeuter
Nominativeεὐθυνόμενοςεὐθυνομένηεὐθυνόμενον
Genitiveεὐθυνομένουεὐθυνομένηςεὐθυνομένου
Dativeεὐθυνομένῳεὐθυνομένῃεὐθυνομένῳ
Accusativeεὐθυνόμενονεὐθυνομένηνεὐθυνόμενον
Vocativeεὐθυνόμενεεὐθυνομένηεὐθυνόμενον
Present middle/passive participle, plural
MasculineFeminineNeuter
Nominativeεὐθυνόμενοιεὐθυνόμεναιεὐθυνόμενα
Genitiveεὐθυνομένωνεὐθυνομένωνεὐθυνομένων
Dativeεὐθυνομένοιςεὐθυνομέναιςεὐθυνομένοις
Accusativeεὐθυνομένουςεὐθυνομέναςεὐθυνόμενα
Vocativeεὐθυνόμενοιεὐθυνόμεναιεὐθυνόμενα
Future active participle, singular
MasculineFeminineNeuter
Nominativeεὐθυνῶνεὐθυνοῦσαεὐθυνοῦν
Genitiveεὐθυνοῦντοςεὐθυνούσηςεὐθυνοῦντος
Dativeεὐθυνοῦντιεὐθυνούσῃεὐθυνοῦντι
Accusativeεὐθυνοῦνταεὐθυνοῦσανεὐθυνοῦν
Vocativeεὐθυνοῦνεὐθυνοῦσαεὐθυνοῦν
Future active participle, plural
MasculineFeminineNeuter
Nominativeεὐθυνοῦντεςεὐθυνοῦσαιεὐθυνοῦντα
Genitiveεὐθυνούντωνεὐθυνουσῶνεὐθυνούντων
Dativeεὐθυνοῦσι(ν)εὐθυνούσαιςεὐθυνοῦσι(ν)
Accusativeεὐθυνοῦνταςεὐθυνούσαςεὐθυνοῦντα
Vocativeεὐθυνοῦντεςεὐθυνοῦσαιεὐθυνοῦντα
Future middle participle, singular
MasculineFeminineNeuter
Nominativeεὐθυνούμενοςεὐθυνουμένηεὐθυνούμενον
Genitiveεὐθυνουμένουεὐθυνουμένηςεὐθυνουμένου
Dativeεὐθυνουμένῳεὐθυνουμένῃεὐθυνουμένῳ
Accusativeεὐθυνούμενονεὐθυνουμένηνεὐθυνούμενον
Vocativeεὐθυνούμενεεὐθυνουμένηεὐθυνούμενον
Future middle participle, plural
MasculineFeminineNeuter
Nominativeεὐθυνούμενοιεὐθυνούμεναιεὐθυνούμενα
Genitiveεὐθυνουμένωνεὐθυνουμένωνεὐθυνουμένων
Dativeεὐθυνουμένοιςεὐθυνουμέναιςεὐθυνουμένοις
Accusativeεὐθυνουμένουςεὐθυνουμέναςεὐθυνούμενα
Vocativeεὐθυνούμενοιεὐθυνούμεναιεὐθυνούμενα
Aorist active participle, singular
MasculineFeminineNeuter
Nominativeεὐθύναςεὐθύνασαεὐθῦναν
Genitiveεὐθύναντοςεὐθυνάσηςεὐθύναντος
Dativeεὐθύναντιεὐθυνάσῃεὐθύναντι
Accusativeεὐθύνανταεὐθύνασανεὐθῦναν
Vocativeεὐθύναςεὐθύνασαεὐθῦναν
Aorist active participle, plural
MasculineFeminineNeuter
Nominativeεὐθύναντεςεὐθύνασαιεὐθύναντα
Genitiveεὐθυνάντωνεὐθυνασῶνεὐθυνάντων
Dativeεὐθύνασι(ν)εὐθυνάσαιςεὐθύνασι(ν)
Accusativeεὐθύνανταςεὐθυνάσαςεὐθύναντα
Vocativeεὐθύναντεςεὐθύνασαιεὐθύναντα
Aorist middle participle, singular
MasculineFeminineNeuter
Nominativeεὐθυνάμενοςεὐθυναμένηεὐθυνάμενον
Genitiveεὐθυναμένουεὐθυναμένηςεὐθυναμένου
Dativeεὐθυναμένῳεὐθυναμένῃεὐθυναμένῳ
Accusativeεὐθυνάμενονεὐθυναμένηνεὐθυνάμενον
Vocativeεὐθυνάμενεεὐθυναμένηεὐθυνάμενον
Aorist middle participle, plural
MasculineFeminineNeuter
Nominativeεὐθυνάμενοιεὐθυνάμεναιεὐθυνάμενα
Genitiveεὐθυναμένωνεὐθυναμένωνεὐθυναμένων
Dativeεὐθυναμένοιςεὐθυναμέναιςεὐθυναμένοις
Accusativeεὐθυναμένουςεὐθυναμέναςεὐθυνάμενα
Vocativeεὐθυνάμενοιεὐθυνάμεναιεὐθυνάμενα

Meaning and examples of εὐθύνω

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.