εὐδοκιμέω (eudokimeo): all forms
εὐδοκιμέω means “be famous, be in good repute”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | εὐδοκιμῶ | εὐδοκιμῶ | εὐδοκιμοίην | |
|---|
| 2nd singular | εὐδοκιμεῖς | εὐδοκιμῇς | εὐδοκιμοῖς · εὐδοκιμοίης | εὐδοκίμει |
|---|
| 3rd singular | εὐδοκιμεῖ | εὐδοκιμῇ | εὐδοκιμοίη | εὐδοκιμείτω |
|---|
| 1st plural | εὐδοκιμοῦμεν | εὐδοκιμῶμεν | εὐδοκιμεῖμεν · εὐδοκίμοιμεν · εὐδοκιμοίημεν | |
|---|
| 2nd plural | εὐδοκιμεῖτε | εὐδοκιμῆτε | εὐδοκίμοιτε · εὐδοκιμεῖτε · εὐδοκιμοίητε | εὐδοκιμεῖτε |
|---|
| 3rd plural | εὐδοκιμοῦσι(ν) | εὐδοκιμῶσι(ν) | εὐδοκίμοιεν · εὐδοκιμεῖεν · εὐδοκιμοίησαν | εὐδοκιμούντων · εὐδοκιμείτωσαν |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | εὐδοκιμοῦμαι | εὐδοκιμῶμαι | εὐδοκιμοίμην | |
|---|
| 2nd singular | εὐδοκιμεῖ · εὐδοκιμῇ | εὐδοκιμῇ | εὐδοκιμοῖο | εὐδοκιμοῦ |
|---|
| 3rd singular | εὐδοκιμεῖται | εὐδοκιμῆται | εὐδοκιμοῖτο | εὐδοκιμείσθω |
|---|
| 1st plural | εὐδοκιμούμεθα | εὐδοκιμώμεθα | εὐδοκιμοίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | εὐδοκιμεῖσθε | εὐδοκιμῆσθε | εὐδοκιμοῖσθε | εὐδοκιμεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | εὐδοκιμοῦνται | εὐδοκιμῶνται | εὐδοκιμοῖντο | εὐδοκιμείσθων |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ηὐδοκίμουν |
|---|
| 2nd singular | ηὐδοκίμεις |
|---|
| 3rd singular | ηὐδοκίμει |
|---|
| 1st plural | ηὐδοκιμοῦμεν |
|---|
| 2nd plural | ηὐδοκιμεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ηὐδοκίμουν |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ηὐδοκιμούμην |
|---|
| 2nd singular | ηὐδοκιμοῦ |
|---|
| 3rd singular | ηὐδοκιμεῖτο |
|---|
| 1st plural | ηὐδοκιμούμεθα |
|---|
| 2nd plural | ηὐδοκιμεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ηὐδοκιμοῦντο |
|---|
Aorist active
Aorist active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ηὐδοκίμησα | εὐδοκιμήσω | εὐδοκιμήσαιμι | |
|---|
| 2nd singular | ηὐδοκίμησας | εὐδοκιμήσῃς | εὐδοκιμήσαις · εὐδοκιμήσειας | εὐδοκίμησον |
|---|
| 3rd singular | ηὐδοκίμησε(ν) | εὐδοκιμήσῃ | εὐδοκιμήσαι · εὐδοκιμήσειε | εὐδοκιμησάτω |
|---|
| 1st plural | ηὐδοκιμήσαμεν | εὐδοκιμήσωμεν | εὐδοκιμήσαιμεν | |
|---|
| 2nd plural | ηὐδοκιμήσατε | εὐδοκιμήσητε | εὐδοκιμήσαιτε | εὐδοκιμήσατε |
|---|
| 3rd plural | ηὐδοκίμησαν | εὐδοκιμήσωσι(ν) | εὐδοκιμήσειαν · εὐδοκιμήσαιεν | εὐδοκιμησάντων · εὐδοκιμησάτωσαν |
|---|
Aorist middle
Aorist middle | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ηὐδοκιμησάμην | εὐδοκιμήσωμαι | εὐδοκιμησαίμην | |
|---|
| 2nd singular | ηὐδοκιμήσω | εὐδοκιμήσῃ | εὐδοκιμήσαιο | εὐδοκίμησαι |
|---|
| 3rd singular | ηὐδοκιμήσατο | εὐδοκιμήσηται | εὐδοκιμήσαιτο | εὐδοκιμησάσθω |
|---|
| 1st plural | ηὐδοκιμησάμεθα | εὐδοκιμησώμεθα | εὐδοκιμησαίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | ηὐδοκιμήσασθε | εὐδοκιμήσησθε | εὐδοκιμήσαισθε | εὐδοκιμήσασθε |
|---|
| 3rd plural | ηὐδοκιμήσαντο | εὐδοκιμήσωνται | εὐδοκιμήσαιντο | εὐδοκιμησάσθων · εὐδοκιμησάσθωσαν |
|---|
Aorist middle/passive
Aorist middle/passive | Indicative |
|---|
| 3rd plural | ηὐδοκιμησέατο |
|---|
Perfect active
Perfect active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ηὐδοκίμηκα | ηὐδοκιμήκω | ηὐδοκιμήκοιμι · ηὐδοκιμηκοίην | |
|---|
| 2nd singular | ηὐδοκίμηκας | ηὐδοκιμήκῃς | ηὐδοκιμήκοις · ηὐδοκιμηκοίης | ηὐδοκίμηκε |
|---|
| 3rd singular | ηὐδοκίμηκε(ν) | ηὐδοκιμήκῃ | ηὐδοκιμήκοι · ηὐδοκιμηκοίη | ηὐδοκιμηκέτω |
|---|
| 1st plural | ηὐδοκιμήκαμεν | ηὐδοκιμήκωμεν | ηὐδοκιμήκοιμεν | |
|---|
| 2nd plural | ηὐδοκιμήκατε | ηὐδοκιμήκητε | ηὐδοκιμήκοιτε | ηὐδοκιμήκετε |
|---|
| 3rd plural | ηὐδοκιμήκασι(ν) | ηὐδοκιμήκωσι(ν) | ηὐδοκιμήκοιεν | |
|---|
Pluperfect active
Pluperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ηὐδοκιμήκη |
|---|
| 2nd singular | ηὐδοκιμήκεις · ηὐδοκιμήκης |
|---|
| 3rd singular | ηὐδοκιμήκει |
|---|
| 1st plural | ηὐδοκιμήκεμεν |
|---|
| 2nd plural | ηὐδοκιμήκετε |
|---|
| 3rd plural | ηὐδοκιμήκεσαν |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle | Middle/passive |
|---|
| Present | εὐδοκιμεῖν | | εὐδοκιμεῖσθαι |
|---|
| Aorist | εὐδοκιμῆσαι | εὐδοκιμήσασθαι | |
|---|
| Perfect | ηὐδοκιμηκέναι | | |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | εὐδοκιμῶν | εὐδοκιμοῦσα | εὐδοκιμοῦν |
|---|
| Genitive | εὐδοκιμοῦντος | εὐδοκιμούσης | εὐδοκιμοῦντος |
|---|
| Dative | εὐδοκιμοῦντι | εὐδοκιμούσῃ | εὐδοκιμοῦντι |
|---|
| Accusative | εὐδοκιμοῦντα | εὐδοκιμοῦσαν | εὐδοκιμοῦν |
|---|
| Vocative | εὐδοκιμοῦν | εὐδοκιμοῦσα | εὐδοκιμοῦν |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | εὐδοκιμοῦντες | εὐδοκιμοῦσαι | εὐδοκιμοῦντα |
|---|
| Genitive | εὐδοκιμούντων | εὐδοκιμουσῶν | εὐδοκιμούντων |
|---|
| Dative | εὐδοκιμούντεσι(ν) | εὐδοκιμούσαις | εὐδοκιμούντεσι(ν) |
|---|
| Accusative | εὐδοκιμοῦντας | εὐδοκιμούσας | εὐδοκιμοῦντα |
|---|
| Vocative | εὐδοκιμοῦντες | εὐδοκιμοῦσαι | εὐδοκιμοῦντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | εὐδοκιμούμενος | εὐδοκιμουμένη | εὐδοκιμούμενον |
|---|
| Genitive | εὐδοκιμουμένου | εὐδοκιμουμένης | εὐδοκιμουμένου |
|---|
| Dative | εὐδοκιμουμένῳ | εὐδοκιμουμένῃ | εὐδοκιμουμένῳ |
|---|
| Accusative | εὐδοκιμούμενον | εὐδοκιμουμένην | εὐδοκιμούμενον |
|---|
| Vocative | εὐδοκιμούμενε | εὐδοκιμουμένη | εὐδοκιμούμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | εὐδοκιμούμενοι | εὐδοκιμούμεναι | εὐδοκιμούμενα |
|---|
| Genitive | εὐδοκιμουμένων | εὐδοκιμουμένων | εὐδοκιμουμένων |
|---|
| Dative | εὐδοκιμουμένοις | εὐδοκιμουμέναις | εὐδοκιμουμένοις |
|---|
| Accusative | εὐδοκιμουμένους | εὐδοκιμουμένας | εὐδοκιμούμενα |
|---|
| Vocative | εὐδοκιμούμενοι | εὐδοκιμούμεναι | εὐδοκιμούμενα |
|---|
Aorist active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | εὐδοκιμήσας | εὐδοκιμήσασα | εὐδοκιμῆσαν |
|---|
| Genitive | εὐδοκιμήσαντος | εὐδοκιμησάσης | εὐδοκιμήσαντος |
|---|
| Dative | εὐδοκιμήσαντι | εὐδοκιμησάσῃ | εὐδοκιμήσαντι |
|---|
| Accusative | εὐδοκιμήσαντα | εὐδοκιμήσασαν | εὐδοκιμῆσαν |
|---|
| Vocative | εὐδοκιμήσας | εὐδοκιμήσασα | εὐδοκιμῆσαν |
|---|
Aorist active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | εὐδοκιμήσαντες | εὐδοκιμήσασαι | εὐδοκιμήσαντα |
|---|
| Genitive | εὐδοκιμησάντων | εὐδοκιμησασῶν | εὐδοκιμησάντων |
|---|
| Dative | εὐδοκιμήσασι(ν) | εὐδοκιμησάσαις | εὐδοκιμήσασι(ν) |
|---|
| Accusative | εὐδοκιμήσαντας | εὐδοκιμησάσας | εὐδοκιμήσαντα |
|---|
| Vocative | εὐδοκιμήσαντες | εὐδοκιμήσασαι | εὐδοκιμήσαντα |
|---|
Aorist middle participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | εὐδοκιμησάμενος | εὐδοκιμησαμένη | εὐδοκιμησάμενον |
|---|
| Genitive | εὐδοκιμησαμένου | εὐδοκιμησαμένης | εὐδοκιμησαμένου |
|---|
| Dative | εὐδοκιμησαμένῳ | εὐδοκιμησαμένῃ | εὐδοκιμησαμένῳ |
|---|
| Accusative | εὐδοκιμησάμενον | εὐδοκιμησαμένην | εὐδοκιμησάμενον |
|---|
| Vocative | εὐδοκιμησάμενε | εὐδοκιμησαμένη | εὐδοκιμησάμενον |
|---|
Aorist middle participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | εὐδοκιμησάμενοι | εὐδοκιμησάμεναι | εὐδοκιμησάμενα |
|---|
| Genitive | εὐδοκιμησαμένων | εὐδοκιμησαμένων | εὐδοκιμησαμένων |
|---|
| Dative | εὐδοκιμησαμένοις | εὐδοκιμησαμέναις | εὐδοκιμησαμένοις |
|---|
| Accusative | εὐδοκιμησαμένους | εὐδοκιμησαμένας | εὐδοκιμησάμενα |
|---|
| Vocative | εὐδοκιμησάμενοι | εὐδοκιμησάμεναι | εὐδοκιμησάμενα |
|---|
Perfect active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ηὐδοκιμηκώς | ηὐδοκιμηκυῖα | ηὐδοκιμηκός |
|---|
| Genitive | ηὐδοκιμηκότος | ηὐδοκιμηκυίας | ηὐδοκιμηκότος |
|---|
| Dative | ηὐδοκιμηκότι | ηὐδοκιμηκυίᾳ | ηὐδοκιμηκότι |
|---|
| Accusative | ηὐδοκιμηκότα | ηὐδοκιμηκυῖαν | ηὐδοκιμηκός |
|---|
| Vocative | ηὐδοκιμηκώς | ηὐδοκιμηκυῖα | ηὐδοκιμηκός |
|---|
Perfect active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | ηὐδοκιμηκότες | ηὐδοκιμηκυῖαι | ηὐδοκιμηκότα |
|---|
| Genitive | ηὐδοκιμηκότων | ηὐδοκιμηκυιῶν | ηὐδοκιμηκότων |
|---|
| Dative | ηὐδοκιμηκόσι(ν) | ηὐδοκιμηκυίαις · ηὐδοκιμηκυίαφι · ηὐδοκιμηκυίᾳς | ηὐδοκιμηκόσι(ν) |
|---|
| Accusative | ηὐδοκιμηκότας | ηὐδοκιμηκυίας | ηὐδοκιμηκότα |
|---|
| Vocative | ηὐδοκιμηκότες | ηὐδοκιμηκυῖαι | ηὐδοκιμηκότα |
|---|
Meaning and examples of εὐδοκιμέω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.