δύστηνος (dystenos): all forms
δύστηνος means “wretched, unhappy”. Below is its full declension in Ancient Greek.
Positive
Positive, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | δύστηνος | δύστηνος | δύστηνον | |
|---|
| Genitive | δυστήνου | δυστήνου | δυστήνου | |
|---|
| Dative | δυστήνῳ | δυστήνῳ | δυστήνῳ | |
|---|
| Accusative | δύστηνον | δύστηνον | δύστηνον | |
|---|
| Vocative | δύστηνε | δύστηνε | δύστηνον | |
|---|
Positive, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | δύστηνοι | δύστηνοι | δύστηνα | |
|---|
| Genitive | δυστήνων | δυστήνων | δυστήνων | |
|---|
| Dative | δυστήνοις | δυστήνοις | δυστήνοις | δυστήνοφι |
|---|
| Accusative | δυστήνους | δυστήνους | δύστηνα | |
|---|
| Vocative | δύστηνοι | δύστηνοι | δύστηνα | |
|---|
Positive, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | δυστήνως |
|---|
Comparative
Comparative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | δυστηνότερος | δυστηνοτέρα | δυστηνότερον | |
|---|
| Genitive | δυστηνοτέρου | δυστηνοτέρας | δυστηνοτέρου | |
|---|
| Dative | δυστηνοτέρῳ | δυστηνοτέρᾳ | δυστηνοτέρῳ | |
|---|
| Accusative | δυστηνότερον | δυστηνοτέραν | δυστηνότερον | |
|---|
| Vocative | δυστηνότερε | δυστηνοτέρα | δυστηνότερον | |
|---|
Comparative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | δυστηνότεροι | δυστηνότεραι | δυστηνότερα | |
|---|
| Genitive | δυστηνοτέρων | δυστηνοτέρων | δυστηνοτέρων | |
|---|
| Dative | δυστηνοτέροις | δυστηνοτέραις · δυστηνοτέραφι · δυστηνοτέρᾳς | δυστηνοτέροις | |
|---|
| Accusative | δυστηνοτέρους | δυστηνοτέρας | δυστηνότερα | |
|---|
| Vocative | δυστηνότεροι | δυστηνότεραι | δυστηνότερα | |
|---|
Comparative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | δυστηνότερον |
|---|
Superlative
Superlative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | δυστηνότατος | δυστηνοτάτη | δυστηνότατον | |
|---|
| Genitive | δυστηνοτάτου | δυστηνοτάτης | δυστηνοτάτου | |
|---|
| Dative | δυστηνοτάτῳ | δυστηνοτάτῃ | δυστηνοτάτῳ | |
|---|
| Accusative | δυστηνότατον | δυστηνοτάτην | δυστηνότατον | |
|---|
| Vocative | δυστηνότατε | δυστηνοτάτη | δυστηνότατον | |
|---|
Superlative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | δυστηνότατοι | δυστηνόταται | δυστηνότατα | |
|---|
| Genitive | δυστηνοτάτων | δυστηνοτάτων | δυστηνοτάτων | |
|---|
| Dative | δυστηνοτάτοις | δυστηνοτάταις | δυστηνοτάτοις | |
|---|
| Accusative | δυστηνοτάτους | δυστηνοτάτας | δυστηνότατα | |
|---|
| Vocative | δυστηνότατοι | δυστηνόταται | δυστηνότατα | |
|---|
Superlative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | δυστηνότατα |
|---|
Meaning and examples of δύστηνος
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.