δυσχεραίνω (dyscheraino): all forms
δυσχεραίνω means “be annoyed at, find hard to bear”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | δυσχεραίνω | δυσχεραίνω | δυσχεραίνοιμι | |
|---|
| 2nd singular | δυσχεραίνεις | δυσχεραίνῃς | δυσχεραίνοις | δυσχέραινε |
|---|
| 3rd singular | δυσχεραίνει | δυσχεραίνῃ | δυσχεραίνοι | δυσχεραινέτω |
|---|
| 1st plural | δυσχεραίνομεν | δυσχεραίνωμεν | δυσχεραίνοιμεν | |
|---|
| 2nd plural | δυσχεραίνετε | δυσχεραίνητε | δυσχεραίνοιτε | δυσχεραίνετε |
|---|
| 3rd plural | δυσχεραίνουσι(ν) | δυσχεραίνωσι(ν) | δυσχεραίνοιεν | δυσχεραινέτωσαν · δυσχεραινόντων |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | δυσχεραίνομαι | δυσχεραίνωμαι | δυσχεραινοίμην | |
|---|
| 2nd singular | δυσχεραίνῃ · δυσχεραίνει | δυσχεραίνῃ | δυσχεραίνοιο | δυσχεραίνου |
|---|
| 3rd singular | δυσχεραίνεται | δυσχεραίνηται | δυσχεραίνοιτο | δυσχεραινέσθω |
|---|
| 1st plural | δυσχεραινόμεθα | δυσχεραινώμεθα | δυσχεραινοίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | δυσχεραίνεσθε | δυσχεραίνησθε | δυσχεραίνοισθε | δυσχεραίνεσθε |
|---|
| 3rd plural | δυσχεραίνονται | δυσχεραίνωνται | δυσχεραίνοιντο | δυσχεραινέσθων · δυσχεραινέσθωσαν |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐδυσχέραινον |
|---|
| 2nd singular | ἐδυσχέραινες |
|---|
| 3rd singular | ἐδυσχέραινε(ν) |
|---|
| 1st plural | ἐδυσχεραίνομεν |
|---|
| 2nd plural | ἐδυσχεραίνετε |
|---|
| 3rd plural | ἐδυσχέραινον |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐδυσχεραινόμην |
|---|
| 2nd singular | ἐδυσχεραίνου |
|---|
| 3rd singular | ἐδυσχεραίνετο |
|---|
| 1st plural | ἐδυσχεραινόμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἐδυσχεραίνεσθε |
|---|
| 3rd plural | ἐδυσχεραίνοντο |
|---|
Future active
Future active | Indicative | Optative |
|---|
| 1st singular | δυσχερανῶ | δυσχερανοίην |
|---|
| 2nd singular | δυσχερανεῖς | δυσχερανοῖς · δυσχερανοίης |
|---|
| 3rd singular | δυσχερανεῖ | δυσχερανοῖ · δυσχερανοίη |
|---|
| 1st plural | δυσχερανοῦμεν | δυσχερανοῖμεν |
|---|
| 2nd plural | δυσχερανεῖτε | δυσχερανοῖτε |
|---|
| 3rd plural | δυσχερανοῦσι(ν) | δυσχερανοῖεν |
|---|
Future middle
Future middle | Indicative | Optative |
|---|
| 1st singular | δυσχερανοῦμαι | δυσχερανοίμην |
|---|
| 2nd singular | δυσχερανεῖ · δυσχερανῇ | δυσχερανοῖο |
|---|
| 3rd singular | δυσχερανεῖται | δυσχερανοῖτο |
|---|
| 1st plural | δυσχερανούμεθα | δυσχερανοίμεθα |
|---|
| 2nd plural | δυσχερανεῖσθε | δυσχερανοῖσθε |
|---|
| 3rd plural | δυσχερανοῦνται | δυσχερανοῖντο |
|---|
Aorist active
Aorist active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἐδυσχέρανα | δυσχεράνω | δυσχεράναιμι | |
|---|
| 2nd singular | ἐδυσχέρανας | δυσχεράνῃς | δυσχεράναις | δυσχέρανον |
|---|
| 3rd singular | ἐδυσχέρανε(ν) | δυσχεράνει | δυσχεράναι | δυσχερανάτω |
|---|
| 1st plural | δυσχερανάσκομεν | δυσχεράνομεν | δυσχεράναιμεν | |
|---|
| 2nd plural | δυσχερανάσκετε | δυσχεράνετε | δυσχεράναιτε | δυσχεράνατε |
|---|
| 3rd plural | ἐδυσχέραναν | δυσχεράνωσι(ν) | δυσχεράναιεν | δυσχερανάντων |
|---|
Aorist middle
Aorist middle | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | δυσχερανασκόμην | δυσχεράνομαι | δυσχεραναίμαν | |
|---|
| 2nd singular | ἐδυσχεράναο | δυσχεράνῃ | δυσχεράναιο | δυσχέραναι |
|---|
| 3rd singular | δυσχερανάσκετο | δυσχεράνεται | δυσχεράναιτο | δυσχερανάσθω |
|---|
| 1st plural | δυσχερανασκόμεθα | δυσχερανόμεθα | δυσχεραναίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | δυσχερανάσκεσθε | δυσχεράνησθε | δυσχεράναισθε | δυσχεράνασθε |
|---|
| 3rd plural | δυσχερανάσκοντο | δυσχεράνωνται | δυσχεράναιντο | δυσχερανάσθων |
|---|
Aorist middle/passive
Aorist middle/passive | Indicative |
|---|
| 3rd plural | ἐδυσχερανέατο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle | Middle/passive |
|---|
| Present | δυσχεραίνειν | | δυσχεραίνεσθαι |
|---|
| Future | δυσχερανεῖν | δυσχερανεῖσθαι | |
|---|
| Aorist | δυσχερᾶναι | δυσχεράνασθαι | |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | δυσχεραίνων | δυσχεραίνουσα | δυσχεραῖνον |
|---|
| Genitive | δυσχεραίνοντος | δυσχεραινούσης | δυσχεραίνοντος |
|---|
| Dative | δυσχεραίνοντι | δυσχεραινούσῃ | δυσχεραίνοντι |
|---|
| Accusative | δυσχεραίνοντα | δυσχεραίνουσαν | δυσχεραῖνον |
|---|
| Vocative | δυσχεραῖνον | δυσχεραίνουσα | δυσχεραῖνον |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | δυσχεραίνοντες | δυσχεραίνουσαι | δυσχεραίνοντα |
|---|
| Genitive | δυσχεραινόντων | δυσχεραινουσῶν | δυσχεραινόντων |
|---|
| Dative | δυσχεραίνουσι(ν) | δυσχεραινούσαις | δυσχεραίνουσι(ν) |
|---|
| Accusative | δυσχεραίνοντας | δυσχεραινούσας | δυσχεραίνοντα |
|---|
| Vocative | δυσχεραίνοντες | δυσχεραίνουσαι | δυσχεραίνοντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | δυσχεραινόμενος | δυσχεραινομένη | δυσχεραινόμενον |
|---|
| Genitive | δυσχεραινομένου | δυσχεραινομένης | δυσχεραινομένου |
|---|
| Dative | δυσχεραινομένῳ | δυσχεραινομένῃ | δυσχεραινομένῳ |
|---|
| Accusative | δυσχεραινόμενον | δυσχεραινομένην | δυσχεραινόμενον |
|---|
| Vocative | δυσχεραινόμενε | δυσχεραινομένη | δυσχεραινόμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | δυσχεραινόμενοι | δυσχεραινόμεναι | δυσχεραινόμενα |
|---|
| Genitive | δυσχεραινομένων | δυσχεραινομένων | δυσχεραινομένων |
|---|
| Dative | δυσχεραινομένοις | δυσχεραινομέναις | δυσχεραινομένοις |
|---|
| Accusative | δυσχεραινομένους | δυσχεραινομένας | δυσχεραινόμενα |
|---|
| Vocative | δυσχεραινόμενοι | δυσχεραινόμεναι | δυσχεραινόμενα |
|---|
Future active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | δυσχερανῶν | δυσχερανοῦσα | δυσχερανοῦν |
|---|
| Genitive | δυσχερανοῦντος | δυσχερανούσης | δυσχερανοῦντος |
|---|
| Dative | δυσχερανοῦντι | δυσχερανούσῃ | δυσχερανοῦντι |
|---|
| Accusative | δυσχερανοῦντα | δυσχερανοῦσαν | δυσχερανοῦν |
|---|
| Vocative | δυσχερανοῦν | δυσχερανοῦσα | δυσχερανοῦν |
|---|
Future active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | δυσχερανοῦντες | δυσχερανοῦσαι | δυσχερανοῦντα |
|---|
| Genitive | δυσχερανούντων | δυσχερανουσῶν | δυσχερανούντων |
|---|
| Dative | δυσχερανοῦσι(ν) | δυσχερανούσαις | δυσχερανοῦσι(ν) |
|---|
| Accusative | δυσχερανοῦντας | δυσχερανούσας | δυσχερανοῦντα |
|---|
| Vocative | δυσχερανοῦντες | δυσχερανοῦσαι | δυσχερανοῦντα |
|---|
Future middle participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | δυσχερανούμενος | δυσχερανουμένη | δυσχερανούμενον |
|---|
| Genitive | δυσχερανουμένου | δυσχερανουμένης | δυσχερανουμένου |
|---|
| Dative | δυσχερανουμένῳ | δυσχερανουμένῃ | δυσχερανουμένῳ |
|---|
| Accusative | δυσχερανούμενον | δυσχερανουμένην | δυσχερανούμενον |
|---|
| Vocative | δυσχερανούμενε | δυσχερανουμένη | δυσχερανούμενον |
|---|
Future middle participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | δυσχερανούμενοι | δυσχερανούμεναι | δυσχερανούμενα |
|---|
| Genitive | δυσχερανουμένων | δυσχερανουμένων | δυσχερανουμένων |
|---|
| Dative | δυσχερανουμένοις | δυσχερανουμέναις | δυσχερανουμένοις |
|---|
| Accusative | δυσχερανουμένους | δυσχερανουμένας | δυσχερανούμενα |
|---|
| Vocative | δυσχερανούμενοι | δυσχερανούμεναι | δυσχερανούμενα |
|---|
Aorist active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | δυσχεράνας | δυσχεράνασα | δυσχερᾶναν |
|---|
| Genitive | δυσχεράναντος | δυσχερανάσης | δυσχεράναντος |
|---|
| Dative | δυσχεράναντι | δυσχερανάσῃ | δυσχεράναντι |
|---|
| Accusative | δυσχεράναντα | δυσχεράναισαν | δυσχερᾶναν |
|---|
| Vocative | δυσχεράνας | δυσχεράνασα | δυσχερᾶναν |
|---|
Aorist active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | δυσχεράναντες | δυσχεράναισαι | δυσχεράναντα |
|---|
| Genitive | δυσχερανάντων | δυσχεραναισᾶν | δυσχερανάντων |
|---|
| Dative | δυσχεράνασι(ν) | δυσχερανάσῃς | δυσχεράνασι(ν) |
|---|
| Accusative | δυσχεράναντας | δυσχερανάσας | δυσχεράναντα |
|---|
| Vocative | δυσχεράναντες | δυσχεράναισαι | δυσχεράναντα |
|---|
Aorist middle participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | δυσχερανάμενος | δυσχεραναμένα | δυσχερανάμενον |
|---|
| Genitive | δυσχεραναμένοιο | δυσχεραναμένας | δυσχεραναμένοιο |
|---|
| Dative | δυσχεραναμένῳ | δυσχεραναμένᾳ | δυσχεραναμένῳ |
|---|
| Accusative | δυσχερανάμενον | δυσχεραναμέναν | δυσχερανάμενον |
|---|
| Vocative | δυσχερανάμενε | δυσχεραναμένα | δυσχερανάμενον |
|---|
Aorist middle participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | δυσχερανάμενοι | δυσχερανάμεναι | δυσχερανάμενα |
|---|
| Genitive | δυσχεραναμένων | δυσχεραναμένων | δυσχεραναμένων |
|---|
| Dative | δυσχεραναμένοις | δυσχεραναμέναις | δυσχεραναμένοις |
|---|
| Accusative | δυσχεραναμένους | δυσχεραναμένας | δυσχερανάμενα |
|---|
| Vocative | δυσχερανάμενοι | δυσχερανάμεναι | δυσχερανάμενα |
|---|
Meaning and examples of δυσχεραίνω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.