δυστυχής (dystyches): all forms
δυστυχής means “unfortunate”. Below is its full declension in Ancient Greek.
Positive
Positive, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | δυστυχής | δυστυχής | δυστυχές | |
|---|
| Genitive | δυστυχοῦς | δυστυχοῦς | δυστυχοῦς | |
|---|
| Dative | δυστυχεῖ | δυστυχεῖ | δυστυχεῖ | δυστυχέϊ |
|---|
| Accusative | δυστυχῆ | δυστυχῆ | δυστυχές | |
|---|
| Vocative | δυστυχές | δυστυχές | δυστυχές | |
|---|
Positive, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | δυστυχεῖς | δυστυχεῖς | δυστυχῆ | |
|---|
| Genitive | δυστυχῶν | δυστυχῶν | δυστυχῶν | |
|---|
| Dative | δυστυχέσι(ν) | δυστυχέσι(ν) | δυστυχέσι(ν) | |
|---|
| Accusative | δυστυχεῖς | δυστυχεῖς | δυστυχῆ | |
|---|
| Vocative | δυστυχεῖς | δυστυχεῖς | δυστυχῆ | |
|---|
Positive, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | δυστυχῶς |
|---|
Comparative
Comparative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | δυστυχέστερος | δυστυχεστέρα | δυστυχέστερον | |
|---|
| Genitive | δυστυχεστέρου | δυστυχεστέρας | δυστυχεστέρου | |
|---|
| Dative | δυστυχεστέρῳ | δυστυχεστέρᾳ | δυστυχεστέρῳ | |
|---|
| Accusative | δυστυχέστερον | δυστυχεστέραν | δυστυχέστερον | |
|---|
| Vocative | δυστυχέστερε | δυστυχεστέρα | δυστυχέστερον | |
|---|
Comparative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | δυστυχέστεροι | δυστυχέστεραι | δυστυχέστερα | |
|---|
| Genitive | δυστυχεστέρων | δυστυχεστέρων | δυστυχεστέρων | |
|---|
| Dative | δυστυχεστέροις | δυστυχεστέραις · δυστυχεστέραφι · δυστυχεστέρᾳς | δυστυχεστέροις | |
|---|
| Accusative | δυστυχεστέρους | δυστυχεστέρας | δυστυχέστερα | |
|---|
| Vocative | δυστυχέστεροι | δυστυχέστεραι | δυστυχέστερα | |
|---|
Comparative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | δυστυχέστερον · δυστυχεστέρως |
|---|
Superlative
Superlative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | δυστυχέστατος | δυστυχεστάτη | δυστυχέστατον | |
|---|
| Genitive | δυστυχεστάτου | δυστυχεστάτης | δυστυχεστάτου | |
|---|
| Dative | δυστυχεστάτῳ | δυστυχεστάτῃ | δυστυχεστάτῳ | |
|---|
| Accusative | δυστυχέστατον | δυστυχεστάτην | δυστυχέστατον | |
|---|
| Vocative | δυστυχέστατε | δυστυχεστάτη | δυστυχέστατον | |
|---|
Superlative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | δυστυχέστατοι | δυστυχέσταται | δυστυχέστατα | |
|---|
| Genitive | δυστυχεστάτων | δυστυχεστάτων | δυστυχεστάτων | |
|---|
| Dative | δυστυχεστάτοις | δυστυχεστάταις | δυστυχεστάτοις | |
|---|
| Accusative | δυστυχεστάτους | δυστυχεστάτας | δυστυχέστατα | |
|---|
| Vocative | δυστυχέστατοι | δυστυχέσταται | δυστυχέστατα | |
|---|
Superlative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | δυστυχέστατα |
|---|
Meaning and examples of δυστυχής
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.