δυστυχέω (dystycheo): all forms
δυστυχέω means “be unfortunate”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | δυστυχῶ | δυστυχῶ | δυστυχοίην | |
|---|
| 2nd singular | δυστυχεῖς | δυστυχῇς | δυστυχοῖς · δυστυχοίης | δυστύχει |
|---|
| 3rd singular | δυστυχεῖ | δυστυχῇ | δυστυχοῖ · δυστυχοίη | δυστυχείτω |
|---|
| 1st plural | δυστυχοῦμεν | δυστυχῶμεν | δυστυχεῖμεν · δυστύχοιμεν · δυστυχοίημεν | |
|---|
| 2nd plural | δυστυχεῖτε | δυστυχῆτε | δυστυχοῖτε · δυστύχοιτε · δυστυχεῖτε · δυστυχοίητε | δυστυχεῖτε |
|---|
| 3rd plural | δυστυχοῦσι(ν) | δυστυχῶσι(ν) | δυστυχοῖεν · δυστύχοιεν · δυστυχεῖεν · δυστυχοίησαν | δυστυχούντων · δυστυχείτωσαν |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | δυστυχοῦμαι | δυστυχῶμαι | δυστυχοίμην | |
|---|
| 2nd singular | δυστυχῇ | δυστυχῇ | δυστυχοῖο | δυστυχοῦ |
|---|
| 3rd singular | δυστυχεῖται | δυστυχῆται | δυστυχοῖτο | δυστυχείσθω |
|---|
| 1st plural | δυστυχούμεθα | δυστυχώμεθα | δυστυχοίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | δυστυχεῖσθε | δυστυχῆσθε | δυστυχοῖσθε | δυστυχεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | δυστυχοῦνται | δυστυχῶνται | δυστυχοῖντο | δυστυχείσθων |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐδυστύχουν |
|---|
| 2nd singular | ἐδυστύχεις |
|---|
| 3rd singular | ἐδυστύχει |
|---|
| 1st plural | ἐδυστυχοῦμεν |
|---|
| 2nd plural | ἐδυστυχεῖτε |
|---|
| 3rd plural | ἐδυστύχουν |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐδυστυχούμην |
|---|
| 2nd singular | ἐδυστυχοῦ |
|---|
| 3rd singular | ἐδυστυχεῖτο |
|---|
| 1st plural | ἐδυστυχούμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἐδυστυχεῖσθε |
|---|
| 3rd plural | ἐδυστυχοῦντο |
|---|
Future active
Future active | Indicative | Optative |
|---|
| 1st singular | δυστυχήσω | δυστυχήσοιμι |
|---|
| 2nd singular | δυστυχήσεις | δυστυχήσοις |
|---|
| 3rd singular | δυστυχήσει | δυστυχήσοι |
|---|
| 1st plural | δυστυχήσομεν | δυστυχήσοιμεν |
|---|
| 2nd plural | δυστυχήσετε | δυστυχήσοιτε |
|---|
| 3rd plural | δυστυχήσουσι(ν) | δυστυχήσοιεν |
|---|
Future middle
Future middle | Indicative | Optative |
|---|
| 1st singular | δυστυχήσομαι | δυστυχησοίμην |
|---|
| 2nd singular | δυστυχήσῃ · δυστυχήσει | δυστυχήσοιο |
|---|
| 3rd singular | δυστυχήσεται | δυστυχήσοιτο |
|---|
| 1st plural | δυστυχησόμεθα | δυστυχησοίμεθα |
|---|
| 2nd plural | δυστυχήσεσθε | δυστυχήσοισθε |
|---|
| 3rd plural | δυστυχήσονται | δυστυχήσοιντο |
|---|
Aorist active
Aorist active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἐδυστύχησα | δυστυχήσω | δυστυχήσαιμι | |
|---|
| 2nd singular | ἐδυστύχησας | δυστυχήσῃς | δυστυχήσαις · δυστυχήσειας | δυστύχησον |
|---|
| 3rd singular | ἐδυστύχησε(ν) | δυστυχήσῃ | δυστυχήσαι · δυστυχήσειε | δυστυχησάτω |
|---|
| 1st plural | ἐδυστυχήσαμεν | δυστυχήσωμεν | δυστυχήσαιμεν | |
|---|
| 2nd plural | ἐδυστυχήσατε | δυστυχήσητε | δυστυχήσαιτε | δυστυχήσατε |
|---|
| 3rd plural | ἐδυστύχησαν | δυστυχήσωσι(ν) | δυστυχήσειαν · δυστυχήσαιεν | δυστυχησάντων · δυστυχησάτωσαν |
|---|
Aorist middle
Aorist middle | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | ἐδυστυχησάμην | δυστυχήσωμαι | δυστυχησαίμην | |
|---|
| 2nd singular | ἐδυστυχήσω | δυστυχήσῃ | δυστυχήσαιο | δυστύχησαι |
|---|
| 3rd singular | ἐδυστυχήσατο | δυστυχήσηται | δυστυχήσαιτο | δυστυχησάσθω |
|---|
| 1st plural | ἐδυστυχησάμεθα | δυστυχησώμεθα | δυστυχησαίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | ἐδυστυχήσασθε | δυστυχήσησθε | δυστυχήσαισθε | δυστυχήσασθε |
|---|
| 3rd plural | ἐδυστυχήσαντο | δυστυχήσωνται | δυστυχήσαιντο | δυστυχησάσθων · δυστυχησάσθωσαν |
|---|
Aorist middle/passive
Aorist middle/passive | Indicative |
|---|
| 3rd plural | ἐδυστυχησέατο |
|---|
Perfect active
Perfect active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | δεδυστύχηκα | δεδυστυχήκω | δεδυστυχήκοιμι · δεδυστυχηκοίην | |
|---|
| 2nd singular | δεδυστύχηκας | δεδυστυχήκῃς | δεδυστυχήκοις · δεδυστυχηκοίης | δεδυστύχηκε |
|---|
| 3rd singular | δεδυστύχηκε(ν) | δεδυστυχήκῃ | δεδυστυχήκοι · δεδυστυχηκοίη | δεδυστυχηκέτω |
|---|
| 1st plural | δεδυστυχήκαμεν | δεδυστυχήκωμεν | δεδυστυχήκοιμεν | |
|---|
| 2nd plural | δεδυστυχήκατε | δεδυστυχήκητε | δεδυστυχήκοιτε | δεδυστυχήκετε |
|---|
| 3rd plural | δεδυστυχήκασι(ν) | δεδυστυχήκωσι(ν) | δεδυστυχήκοιεν | |
|---|
Pluperfect active
Pluperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐδεδυστυχήκειν · ἐδεδυστυχήκη |
|---|
| 2nd singular | ἐδεδυστυχήκεις · ἐδεδυστυχήκης |
|---|
| 3rd singular | ἐδεδυστυχήκει |
|---|
| 1st plural | ἐδεδυστυχήκεμεν |
|---|
| 2nd plural | ἐδεδυστυχήκετε |
|---|
| 3rd plural | ἐδεδυστυχήκεσαν |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle | Middle/passive |
|---|
| Present | δυστυχεῖν | | δυστυχεῖσθαι |
|---|
| Future | δυστυχήσειν | δυστυχήσεσθαι | |
|---|
| Aorist | δυστυχῆσαι | δυστυχήσασθαι | |
|---|
| Perfect | δεδυστυχηκέναι | | |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | δυστυχῶν | δυστυχοῦσα | δυστυχοῦν |
|---|
| Genitive | δυστυχοῦντος | δυστυχούσης | δυστυχοῦντος |
|---|
| Dative | δυστυχοῦντι | δυστυχούσῃ | δυστυχοῦντι |
|---|
| Accusative | δυστυχοῦντα | δυστυχοῦσαν | δυστυχοῦν |
|---|
| Vocative | δυστυχοῦν | δυστυχοῦσα | δυστυχοῦν |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | δυστυχοῦντες | δυστυχοῦσαι | δυστυχοῦντα |
|---|
| Genitive | δυστυχούντων | δυστυχουσῶν | δυστυχούντων |
|---|
| Dative | δυστυχοῦσι(ν) | δυστυχούσαις | δυστυχοῦσι(ν) |
|---|
| Accusative | δυστυχοῦντας | δυστυχούσας | δυστυχοῦντα |
|---|
| Vocative | δυστυχοῦντες | δυστυχοῦσαι | δυστυχοῦντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | δυστυχούμενος | δυστυχουμένη | δυστυχούμενον |
|---|
| Genitive | δυστυχουμένου | δυστυχουμένης | δυστυχουμένου |
|---|
| Dative | δυστυχουμένῳ | δυστυχουμένῃ | δυστυχουμένῳ |
|---|
| Accusative | δυστυχούμενον | δυστυχουμένην | δυστυχούμενον |
|---|
| Vocative | δυστυχούμενε | δυστυχουμένη | δυστυχούμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | δυστυχούμενοι | δυστυχούμεναι | δυστυχούμενα |
|---|
| Genitive | δυστυχουμένων | δυστυχουμένων | δυστυχουμένων |
|---|
| Dative | δυστυχουμένοις | δυστυχουμέναις | δυστυχουμένοις |
|---|
| Accusative | δυστυχουμένους | δυστυχουμένας | δυστυχούμενα |
|---|
| Vocative | δυστυχούμενοι | δυστυχούμεναι | δυστυχούμενα |
|---|
Future active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | δυστυχήσων | δυστυχήσουσα | δυστυχῆσον |
|---|
| Genitive | δυστυχήσοντος | δυστυχησούσης | δυστυχήσοντος |
|---|
| Dative | δυστυχήσοντι | δυστυχησούσῃ | δυστυχήσοντι |
|---|
| Accusative | δυστυχήσοντα | δυστυχήσουσαν | δυστυχῆσον |
|---|
| Vocative | δυστυχῆσον | δυστυχήσουσα | δυστυχῆσον |
|---|
Future active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | δυστυχήσοντες | δυστυχήσουσαι | δυστυχήσοντα |
|---|
| Genitive | δυστυχησόντων | δυστυχησουσῶν | δυστυχησόντων |
|---|
| Dative | δυστυχήσουσι(ν) | δυστυχησούσαις | δυστυχήσουσι(ν) |
|---|
| Accusative | δυστυχήσοντας | δυστυχησούσας | δυστυχήσοντα |
|---|
| Vocative | δυστυχήσοντες | δυστυχήσουσαι | δυστυχήσοντα |
|---|
Future middle participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | δυστυχησόμενος | δυστυχησομένη | δυστυχησόμενον |
|---|
| Genitive | δυστυχησομένου | δυστυχησομένης | δυστυχησομένου |
|---|
| Dative | δυστυχησομένῳ | δυστυχησομένῃ | δυστυχησομένῳ |
|---|
| Accusative | δυστυχησόμενον | δυστυχησομένην | δυστυχησόμενον |
|---|
| Vocative | δυστυχησόμενε | δυστυχησομένη | δυστυχησόμενον |
|---|
Future middle participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | δυστυχησόμενοι | δυστυχησόμεναι | δυστυχησόμενα |
|---|
| Genitive | δυστυχησομένων | δυστυχησομένων | δυστυχησομένων |
|---|
| Dative | δυστυχησομένοις | δυστυχησομέναις | δυστυχησομένοις |
|---|
| Accusative | δυστυχησομένους | δυστυχησομένας | δυστυχησόμενα |
|---|
| Vocative | δυστυχησόμενοι | δυστυχησόμεναι | δυστυχησόμενα |
|---|
Aorist active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | δυστυχήσας | δυστυχήσασα | δυστυχῆσαν |
|---|
| Genitive | δυστυχήσαντος | δυστυχησάσης | δυστυχήσαντος |
|---|
| Dative | δυστυχήσαντι | δυστυχησάσῃ | δυστυχήσαντι |
|---|
| Accusative | δυστυχήσαντα | δυστυχήσασαν | δυστυχῆσαν |
|---|
| Vocative | δυστυχήσας | δυστυχήσασα | δυστυχῆσαν |
|---|
Aorist active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | δυστυχήσαντες | δυστυχήσασαι | δυστυχήσαντα |
|---|
| Genitive | δυστυχησάντων | δυστυχησασῶν | δυστυχησάντων |
|---|
| Dative | δυστυχήσασι(ν) | δυστυχησάσαις | δυστυχήσασι(ν) |
|---|
| Accusative | δυστυχήσαντας | δυστυχησάσας | δυστυχήσαντα |
|---|
| Vocative | δυστυχήσαντες | δυστυχήσασαι | δυστυχήσαντα |
|---|
Aorist middle participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | δυστυχησάμενος | δυστυχησαμένη | δυστυχησάμενον |
|---|
| Genitive | δυστυχησαμένου | δυστυχησαμένης | δυστυχησαμένου |
|---|
| Dative | δυστυχησαμένῳ | δυστυχησαμένῃ | δυστυχησαμένῳ |
|---|
| Accusative | δυστυχησάμενον | δυστυχησαμένην | δυστυχησάμενον |
|---|
| Vocative | δυστυχησάμενε | δυστυχησαμένη | δυστυχησάμενον |
|---|
Aorist middle participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | δυστυχησάμενοι | δυστυχησάμεναι | δυστυχησάμενα |
|---|
| Genitive | δυστυχησαμένων | δυστυχησαμένων | δυστυχησαμένων |
|---|
| Dative | δυστυχησαμένοις | δυστυχησαμέναις | δυστυχησαμένοις |
|---|
| Accusative | δυστυχησαμένους | δυστυχησαμένας | δυστυχησάμενα |
|---|
| Vocative | δυστυχησάμενοι | δυστυχησάμεναι | δυστυχησάμενα |
|---|
Perfect active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | δεδυστυχηκώς | δεδυστυχηκυῖα | δεδυστυχηκός |
|---|
| Genitive | δεδυστυχηκότος | δεδυστυχηκυίας | δεδυστυχηκότος |
|---|
| Dative | δεδυστυχηκότι | δεδυστυχηκυίᾳ | δεδυστυχηκότι |
|---|
| Accusative | δεδυστυχηκότα | δεδυστυχηκυῖαν | δεδυστυχηκός |
|---|
| Vocative | δεδυστυχηκώς | δεδυστυχηκυῖα | δεδυστυχηκός |
|---|
Perfect active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | δεδυστυχηκότες | δεδυστυχηκυῖαι | δεδυστυχηκότα |
|---|
| Genitive | δεδυστυχηκότων | δεδυστυχηκυιῶν | δεδυστυχηκότων |
|---|
| Dative | δεδυστυχηκόσι(ν) | δεδυστυχηκυίαις · δεδυστυχηκυίαφι · δεδυστυχηκυίᾳς | δεδυστυχηκόσι(ν) |
|---|
| Accusative | δεδυστυχηκότας | δεδυστυχηκυίας | δεδυστυχηκότα |
|---|
| Vocative | δεδυστυχηκότες | δεδυστυχηκυῖαι | δεδυστυχηκότα |
|---|
Meaning and examples of δυστυχέω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.