δυσμενής (dysmenes): all forms
δυσμενής means “hostile; enemy”. Below is its full declension in Ancient Greek.
Positive
Positive, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | δυσμενής | δυσμενής | δυσμενές | |
|---|
| Genitive | δυσμενοῦς | δυσμενοῦς | δυσμενοῦς | |
|---|
| Dative | δυσμενεῖ | δυσμενεῖ | δυσμενεῖ | δυσμενέϊ |
|---|
| Accusative | δυσμενῆ | δυσμενῆ | δυσμενές | |
|---|
| Vocative | δυσμενές | δυσμενές | δυσμενές | |
|---|
Positive, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | δυσμενεῖς | δυσμενεῖς | δυσμενῆ | |
|---|
| Genitive | δυσμενῶν | δυσμενῶν | δυσμενῶν | |
|---|
| Dative | δυσμενέσι(ν) | δυσμενέσι(ν) | δυσμενέσι(ν) | |
|---|
| Accusative | δυσμενεῖς | δυσμενεῖς | δυσμενῆ | |
|---|
| Vocative | δυσμενεῖς | δυσμενεῖς | δυσμενῆ | |
|---|
Positive, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | δυσμενῶς |
|---|
Comparative
Comparative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | δυσμενέστερος | δυσμενεστέρα | δυσμενέστερον | |
|---|
| Genitive | δυσμενεστέρου | δυσμενεστέρας | δυσμενεστέρου | |
|---|
| Dative | δυσμενεστέρῳ | δυσμενεστέρᾳ | δυσμενεστέρῳ | |
|---|
| Accusative | δυσμενέστερον | δυσμενεστέραν | δυσμενέστερον | |
|---|
| Vocative | δυσμενέστερε | δυσμενεστέρα | δυσμενέστερον | |
|---|
Comparative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | δυσμενέστεροι | δυσμενέστεραι | δυσμενέστερα | |
|---|
| Genitive | δυσμενεστέρων | δυσμενεστέρων | δυσμενεστέρων | |
|---|
| Dative | δυσμενεστέροις | δυσμενεστέραις · δυσμενεστέραφι · δυσμενεστέρᾳς | δυσμενεστέροις | |
|---|
| Accusative | δυσμενεστέρους | δυσμενεστέρας | δυσμενέστερα | |
|---|
| Vocative | δυσμενέστεροι | δυσμενέστεραι | δυσμενέστερα | |
|---|
Comparative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | δυσμενέστερον · δυσμενεστέρως |
|---|
Superlative
Superlative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | δυσμενέστατος | δυσμενεστάτη | δυσμενέστατον | |
|---|
| Genitive | δυσμενεστάτου | δυσμενεστάτης | δυσμενεστάτου | |
|---|
| Dative | δυσμενεστάτῳ | δυσμενεστάτῃ | δυσμενεστάτῳ | |
|---|
| Accusative | δυσμενέστατον | δυσμενεστάτην | δυσμενέστατον | |
|---|
| Vocative | δυσμενέστατε | δυσμενεστάτη | δυσμενέστατον | |
|---|
Superlative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | δυσμενέστατοι | δυσμενέσταται | δυσμενέστατα | |
|---|
| Genitive | δυσμενεστάτων | δυσμενεστάτων | δυσμενεστάτων | |
|---|
| Dative | δυσμενεστάτοις | δυσμενεστάταις | δυσμενεστάτοις | |
|---|
| Accusative | δυσμενεστάτους | δυσμενεστάτας | δυσμενέστατα | |
|---|
| Vocative | δυσμενέστατοι | δυσμενέσταται | δυσμενέστατα | |
|---|
Superlative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | δυσμενέστατα |
|---|
Meaning and examples of δυσμενής
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.