δοῦλος (doulos): all forms
δοῦλος means “slave”. Below is its full declension in Ancient Greek.
Positive
Positive, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | δοῦλος | δούλη · δουλίς | δοῦλον | |
|---|
| Genitive | δούλου | δούλης · δουλίδος | δούλου | |
|---|
| Dative | δούλῳ | δουλίδι | δούλῳ | |
|---|
| Accusative | δοῦλον | δουλίδα · δουλίν | δοῦλον | |
|---|
| Vocative | δοῦλε | δουλί | δοῦλον | |
|---|
Positive, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | δοῦλοι | δοῦλαι · δουλίδες | δοῦλα | |
|---|
| Genitive | δούλων | δουλῶν · δούλων · δουλίδων | δούλων | |
|---|
| Dative | δούλοις | δούλαις · δουλίσι | δούλοις | |
|---|
| Accusative | δούλους | δούλας · δουλίδας | δοῦλα | |
|---|
| Vocative | δοῦλοι | δοῦλαι · δουλίδες | δοῦλα | |
|---|
Positive, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | δούλως |
|---|
Comparative
Comparative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | δουλότερος | δουλοτέρα | δουλότερον | |
|---|
| Genitive | δουλοτέρου | δουλοτέρας | δουλοτέρου | |
|---|
| Dative | δουλοτέρῳ | δουλοτέρᾳ | δουλοτέρῳ | |
|---|
| Accusative | δουλότερον | δουλοτέραν | δουλότερον | |
|---|
| Vocative | δουλότερε | δουλοτέρα | δουλότερον | |
|---|
Comparative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | δουλότεροι | δουλότεραι | δουλότερα | |
|---|
| Genitive | δουλοτέρων | δουλοτέρων | δουλοτέρων | |
|---|
| Dative | δουλοτέροις | δουλοτέραις · δουλοτέραφι · δουλοτέρᾳς | δουλοτέροις | |
|---|
| Accusative | δουλοτέρους | δουλοτέρας | δουλότερα | |
|---|
| Vocative | δουλότεροι | δουλότεραι | δουλότερα | |
|---|
Comparative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | δουλοτέρως |
|---|
Superlative
Superlative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | δουλότατος | δουλοτάτη | δουλότατον | |
|---|
| Genitive | δουλοτάτου | δουλοτάτης | δουλοτάτου | |
|---|
| Dative | δουλοτάτῳ | δουλοτάτῃ | δουλοτάτῳ | |
|---|
| Accusative | δουλότατον | δουλοτάτην | δουλότατον | |
|---|
| Vocative | δουλότατε | δουλοτάτη | δουλότατον | |
|---|
Superlative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | δουλότατοι | δουλόταται | δουλότατα | |
|---|
| Genitive | δουλοτάτων | δουλοτάτων | δουλοτάτων | |
|---|
| Dative | δουλοτάτοις | δουλοτάταις | δουλοτάτοις | |
|---|
| Accusative | δουλοτάτους | δουλοτάτας | δουλότατα | |
|---|
| Vocative | δουλότατοι | δουλόταται | δουλότατα | |
|---|
Superlative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | δουλότατα |
|---|
Meaning and examples of δοῦλος
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.