δοκόω (dokoo): all forms
δοκόω means “furnish with rafters; (mostly mis-parse of δοκέω)”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | δοκῶ | δοκῶ | δοκοίην · δοκοῖμι | |
|---|
| 2nd singular | δοκοῖς | δοκοῖς | δοκοίης · δοκοῖς | δόκου |
|---|
| 3rd singular | δοκοῖ | δοκοί | δοκοίη · δοκοῖ | δοκούτω |
|---|
| 1st plural | δοκοῦμεν | δοκῶμεν | δοκοίημεν · δοκοῖμεν · δόκοιμεν | |
|---|
| 2nd plural | δοκοῦτε | δοκῶτε | δοκοῖτε · δόκοιτε · δοκοίητε | δοκοῦτε |
|---|
| 3rd plural | δοκοῦσι(ν) | δοκῶσι(ν) | δοκοῖεν · δόκοιεν · δοκοίησαν | δοκούντων |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | δοκοῦμαι | δοκῶμαι | δοκοίμην | |
|---|
| 2nd singular | δοκοί · δοκοῖ | δοκοί | δοκοῖο | δοκοῦ |
|---|
| 3rd singular | δοκοῦται | δοκῶται | δοκῷτο · δοκοῖτο | δοκούσθω |
|---|
| 1st plural | δοκούμεθα | δοκώμεθα | δοκοίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | δοκοῦσθε | δοκῶσθε | δοκοῖσθε | δοκοῦσθε |
|---|
| 3rd plural | δοκοῦνται | δοκῶνται | δοκοῖντο | δοκούσθων · δοκούσθωσαν |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐδόκουν |
|---|
| 2nd singular | ἐδόκους |
|---|
| 3rd singular | ἐδόκου |
|---|
| 1st plural | ἐδοκοῦμεν |
|---|
| 2nd plural | ἐδοκοῦτε |
|---|
| 3rd plural | ἐδόκουν |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐδοκούμην |
|---|
| 2nd singular | ἐδοκοῦ |
|---|
| 3rd singular | ἐδοκοῦτο |
|---|
| 1st plural | ἐδοκούμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἐδοκοῦσθε |
|---|
| 3rd plural | ἐδοκοῦντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle/passive |
|---|
| Present | δοκοῦν | δοκοῦσθαι |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | δοκῶν | δοκοῦσα | δοκοῦν |
|---|
| Genitive | δοκοῦντος | δοκούσης | δοκοῦντος |
|---|
| Dative | δοκοῦντι | δοκούσῃ | δοκοῦντι |
|---|
| Accusative | δοκοῦντα | δοκοῦσαν | δοκοῦν |
|---|
| Vocative | δοκοῦν | δοκοῦσα | δοκοῦν |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | δοκοῦντες | δοκοῦσαι | δοκοῦντα |
|---|
| Genitive | δοκούντων | δοκουσῶν | δοκούντων |
|---|
| Dative | δοκοῦσι(ν) | δοκούσαις | δοκοῦσι(ν) |
|---|
| Accusative | δοκοῦντας | δοκούσας | δοκοῦντα |
|---|
| Vocative | δοκοῦντες | δοκοῦσαι | δοκοῦντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | δοκούμενος | δοκουμένη | δοκούμενον |
|---|
| Genitive | δοκουμένου | δοκουμένης | δοκουμένου |
|---|
| Dative | δοκουμένῳ | δοκουμένῃ | δοκουμένῳ |
|---|
| Accusative | δοκούμενον | δοκουμένην | δοκούμενον |
|---|
| Vocative | δοκούμενε | δοκουμένη | δοκούμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | δοκούμενοι | δοκούμεναι | δοκούμενα |
|---|
| Genitive | δοκουμένων | δοκουμένων | δοκουμένων |
|---|
| Dative | δοκουμένοις | δοκουμέναις | δοκουμένοις |
|---|
| Accusative | δοκουμένους | δοκουμένας | δοκούμενα |
|---|
| Vocative | δοκούμενοι | δοκούμεναι | δοκούμενα |
|---|
Meaning and examples of δοκόω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.