δοκέω (dokeo): all forms
δοκέω means “to seem, think”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
| Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative | |
|---|---|---|---|---|
| 1st singular | δοκῶ | δοκῶ | δοκοίην | |
| 2nd singular | δοκεῖς | δοκῇς | δοκοῖς · δοκοίης | δόκει |
| 3rd singular | δοκεῖ | δοκῇ | δοκοίη | δοκείτω |
| 1st plural | δοκοῦμεν | δοκῶμεν | δοκοῖμεν · δοκεῖμεν · δόκοιμεν · δοκοίημεν | |
| 2nd plural | δοκεῖτε | δοκῆτε | δοκεῖτε · δόκοιτε · δοκοίητε | δοκεῖτε |
| 3rd plural | δοκοῦσι(ν) | δοκῶσι(ν) | δοκοῖεν · δοκεῖεν · δόκοιεν · δοκοίησαν | δοκείτων · δοκείτωσαν |
Present middle/passive
| Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative | |
|---|---|---|---|---|
| 1st singular | δοκοῦμαι | δοκῶμαι | δοκοίμην | |
| 2nd singular | δοκεῖ · δοκῇ | δοκῇ | δοκοῖο | δοκοῦ |
| 3rd singular | δοκεῖται | δοκῆται | δοκοῖτο | δοκείσθω |
| 1st plural | δοκούμεθα | δοκώμεθα | δοκοίμεθα | |
| 2nd plural | δοκεῖσθε | δοκῆσθε | δοκοῖσθε | δοκεῖσθε |
| 3rd plural | δοκοῦνται | δοκῶνται | δοκοῖντο | δοκείσθων |
Imperfect active
| Indicative | |
|---|---|
| 1st singular | ἐδόκουν |
| 2nd singular | ἐδόκεις |
| 3rd singular | ἐδόκει |
| 1st plural | ἐδοκοῦμεν |
| 2nd plural | ἐδοκεῖτε |
| 3rd plural | ἐδόκουν |
Imperfect middle/passive
| Indicative | |
|---|---|
| 1st singular | ἐδοκούμην |
| 2nd singular | ἐδοκοῦ |
| 3rd singular | ἐδοκεῖτο |
| 1st plural | ἐδοκούμεθα |
| 2nd plural | ἐδοκεῖσθε |
| 3rd plural | ἐδοκοῦντο |
Future active
| Indicative | Optative | |
|---|---|---|
| 1st singular | δόξω · δοκήσω | δόξοιμι · δοκήσοιμι |
| 2nd singular | δόξεις · δοκήσεις | δόξοις · δοκήσοις |
| 3rd singular | δόξει · δοκήσει | δόξοι · δοκήσοι |
| 1st plural | δόξομεν · δοκήσομεν | δοκήσοιμεν · δόξοιμεν |
| 2nd plural | δόξετε · δοκήσετε | δόξοιτε · δοκήσοιτε |
| 3rd plural | δόξουσι(ν) | δόξοιεν · δοκήσοιεν |
Future middle
| Indicative | Optative | |
|---|---|---|
| 1st singular | δόξομαι · δοκήσομαι | δοκησοίμην · δοξοίμην |
| 2nd singular | δόξῃ · δοκήσῃ · δόξει · δοκήσει | δόξοιο · δοκήσοιο |
| 3rd singular | δόξεται · δοκήσεται | δόξοιτο · δοκήσοιτο |
| 1st plural | δοξόμεθα · δοκησόμεθα | δοκησοίμεθα · δοξοίμεθα |
| 2nd plural | δόξεσθε · δοκήσεσθε | δοκήσοισθε · δόξοισθε |
| 3rd plural | δόξονται · δοκήσονται | δοκήσοιντο · δόξοιντο |
Future passive
| Indicative | Optative | |
|---|---|---|
| 1st singular | δοκηθήσομαι · δοχθήσομαι | δοκηθησοίμην · δοχθησοίμην |
| 2nd singular | δοχθήσῃ · δοκηθήσει · δοκηθήσῃ · δοχθήσει | δοκηθήσοιο · δοχθήσοιο |
| 3rd singular | δοκηθήσεται · δοχθήσεται | δοκηθήσοιτο · δοχθήσοιτο |
| 1st plural | δοκηθησόμεθα · δοχθησόμεθα | δοκηθησοίμεθα · δοχθησοίμεθα |
| 2nd plural | δοκηθήσεσθε · δοχθήσεσθε | δοκηθήσοισθε · δοχθήσοισθε |
| 3rd plural | δοκηθήσονται · δοχθήσονται | δοκηθήσοιντο · δοχθήσοιντο |
Aorist active
| Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative | |
|---|---|---|---|---|
| 1st singular | ἔδοξα · ἐδόκησα | δοκήσω · δόξω | δόξαιμι · δοκήσαιμι | |
| 2nd singular | ἔδοξας · ἐδόκησας | δόξῃς · δοκήσῃς | δόξειας · δόξαις · δοκήσαις · δοκήσειας | δόξον · δόκησον |
| 3rd singular | ἔδοξε(ν) · ἐδόκησε | δόξῃ · δοκήσῃ | δόξειε(ν) · δόξαι · δοκήσαι · δοκήσειε | δοξάτω · δοκησάτω |
| 1st plural | ἐδόξαμεν · ἐδοκήσαμεν | δόξωμεν · δοκήσωμεν | δόξαιμεν · δοκήσαιμεν | |
| 2nd plural | ἐδόξατε · ἐδοκήσατε | δόξητε · δοκήσητε | δόξαιτε · δοκήσαιτε | δόξατε · δοκήσατε |
| 3rd plural | ἔδοξαν · ἐδόκησαν | δόξωσι(ν) · δοκήσωσι | δόξαιεν · δόξειαν · δοκήσειαν · δοκήσαιεν | δοξάντων · δοξάτωσαν · δοκησάτωσαν · δοκησάντων |
Aorist middle
| Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative | |
|---|---|---|---|---|
| 1st singular | ἐδοξάμην · ἐδοκησάμην | δόξωμαι · δοκήσωμαι | δοξαίμην · δοκησαίμην | |
| 2nd singular | ἐδόξω · ἐδοκήσω | δόξῃ · δοκήσῃ | δόξαιο · δοκήσαιο | δόξαι · δόκησαι |
| 3rd singular | ἐδόξατο · ἐδοκήσατο | δόξηται · δοκήσηται | δόξαιτο · δοκήσαιτο | δοξάσθω · δοκησάσθω |
| 1st plural | ἐδοξάμεθα · ἐδοκησάμεθα | δοξώμεθα · δοκησώμεθα | δοξαίμεθα · δοκησαίμεθα | |
| 2nd plural | ἐδόξασθε · ἐδοκήσασθε | δόξησθε · δοκήσησθε | δόξαισθε · δοκήσαισθε | δόξασθε · δοκήσασθε |
| 3rd plural | ἐδόξαντο · ἐδοκήσαντο | δόξωνται · δοκήσωνται | δόξαιντο · δοκήσαιντο | δοξάσθων · δοκησάσθων · δοκησάσθωσαν · δοξάσθωσαν |
Aorist passive
| Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative | |
|---|---|---|---|---|
| 1st singular | ἐδοκήθην · ἐδόχθην | δοκηθῶ | δοχθείην · δοκηθείην | |
| 2nd singular | ἐδοκήθης · ἐδόχθης | δοκηθῇς · δοχθῇς | δοχθείης · δοκηθείης | δόχθητι · δοκήθητι |
| 3rd singular | ἐδόχθη · ἐδοκήθη | δοκηθῇ · δοχθῇ | δοχθείη · δοκηθείη | δοχθήτω · δοκηθήτω |
| 1st plural | ἐδοκήθημεν · ἐδόχθημεν | δοκηθῶμεν | δοκηθείημεν · δοκηθεῖμεν · δοχθείημεν · δοχθεῖμεν | |
| 2nd plural | ἐδοκήθητε · ἐδόχθητε | δοχθῆτε · δοκηθῆτε | δοχθεῖτε · δοκηθείητε · δοκηθεῖτε · δοχθείητε | δοκήθησθε · δόχθησθε |
| 3rd plural | ἐδοκήθησαν · ἐδόχθησαν | δοχθῶσι(ν) | δοχθεῖεν · δοκηθείησαν · δοκηθεῖεν · δοχθείησαν | δοκηθέσθων · δοκηθήτωσαν · δοχθέσθων · δοχθήτωσαν |
Aorist middle/passive
| Indicative | |
|---|---|
| 3rd plural | ἐδοξέατο |
Perfect active
| Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative | |
|---|---|---|---|---|
| 1st singular | δεδόκηκα | δεδοκήκω | δεδοκήκοιμι · δεδοκηκοίην | |
| 2nd singular | δεδόκηκας | δεδοκήκῃς | δεδοκήκοις · δεδοκηκοίης | δεδόκηκε |
| 3rd singular | δεδόκηκε(ν) | δεδοκήκῃ | δεδοκήκοι · δεδοκηκοίη | δεδοκηκέτω |
| 1st plural | δεδοκήκαμεν | δεδοκήκωμεν | δεδοκήκοιμεν | |
| 2nd plural | δεδοκήκατε | δεδοκήκητε | δεδοκήκοιτε | δεδοκήκετε |
| 3rd plural | δεδοκήκασι(ν) | δεδοκήκωσι(ν) | δεδοκήκοιεν |
Perfect middle/passive
| Indicative | Imperative | |
|---|---|---|
| 1st singular | δέδογμαι · δεδόκημαι | |
| 2nd singular | δέδοξαι · δεδόκησαι | δέδοξο · δεδόκησο |
| 3rd singular | δέδοκται · δεδόκηται | δεδόχθω · δεδοκήσθω |
| 1st plural | δεδόγμεθα · δεδοκήμεθα | |
| 2nd plural | δέδοχθε · δεδόκησθε | δέδοχθε · δεδόκησθε |
| 3rd plural | δεδόκηνται | δεδόχθων · δεδοκήσθων |
Pluperfect active
| Indicative | |
|---|---|
| 1st singular | ἐδεδοκήκειν · ἐδεδοκήκη |
| 2nd singular | ἐδεδοκήκεις · ἐδεδοκήκης |
| 3rd singular | ἐδεδοκήκει |
| 1st plural | ἐδεδοκήκεμεν |
| 2nd plural | ἐδεδοκήκετε |
| 3rd plural | ἐδεδοκήκεσαν |
Pluperfect middle/passive
| Indicative | |
|---|---|
| 1st singular | ἐδεδοκήμην · ἐδεδόγμην |
| 2nd singular | ἐδέδοξο · ἐδεδόκησο |
| 3rd singular | ἐδέδοκτο · ἐδεδόκητο |
| 1st plural | ἐδεδοκήμεθα · ἐδεδόγμεθα |
| 2nd plural | ἐδέδοχθε · ἐδεδόκησθε |
| 3rd plural | ἐδεδόκηντο |
Infinitives
| Active | Middle | Passive | Middle/passive | |
|---|---|---|---|---|
| Present | δοκεῖν | δοκεῖσθαι | ||
| Future | δόξειν | δοκήσεσθαι · δόξεσθαι | δοκηθήσεσθαι · δοχθήσεσθαι | |
| Aorist | δόξαι · δοκῆσαι | δόξασθαι · δοκήσασθαι | δοκηθῆναι · δοχθῆναι | |
| Perfect | δεδοκηκέναι | δεδόχθαι · δεδοκῆσθαι |
Participles
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | δοκῶν | δοκοῦσα | δοκοῦν |
| Genitive | δοκοῦντος | δοκούσης | δοκοῦντος |
| Dative | δοκοῦντι | δοκούσῃ | δοκοῦντι |
| Accusative | δοκοῦντα | δοκοῦσαν | δοκοῦν |
| Vocative | δοκοῦν | δοκοῦσα | δοκοῦν |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | δοκοῦντες | δοκοῦσαι | δοκοῦντα |
| Genitive | δοκούντων | δοκουσῶν | δοκούντων |
| Dative | δοκοῦσι(ν) | δοκούσαις | δοκοῦσι(ν) |
| Accusative | δοκοῦντας | δοκούσας | δοκοῦντα |
| Vocative | δοκοῦντες | δοκοῦσαι | δοκοῦντα |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | δοκούμενος | δοκουμένη | δοκούμενον |
| Genitive | δοκουμένου | δοκουμένης | δοκουμένου |
| Dative | δοκουμένῳ | δοκουμένῃ | δοκουμένῳ |
| Accusative | δοκούμενον | δοκουμένην | δοκούμενον |
| Vocative | δοκούμενε | δοκουμένη | δοκούμενον |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | δοκούμενοι | δοκούμεναι | δοκούμενα |
| Genitive | δοκουμένων | δοκουμένων | δοκουμένων |
| Dative | δοκουμένοις | δοκουμέναις | δοκουμένοις |
| Accusative | δοκουμένους | δοκουμένας | δοκούμενα |
| Vocative | δοκούμενοι | δοκούμεναι | δοκούμενα |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | δόξων · δοκήσων | δόξουσα | δόξον · δοκῆσον |
| Genitive | δόξοντος · δοκήσοντος | δοξούσης | δόξοντος · δοκήσοντος |
| Dative | δόξοντι · δοκήσοντι | δοξούσῃ | δόξοντι · δοκήσοντι |
| Accusative | δόξοντα · δοκήσοντα | δόξουσαν | δόξον · δοκῆσον |
| Vocative | δόξον · δοκῆσον | δόξουσα | δόξον · δοκῆσον |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | δόξοντες · δοκήσοντες | δόξουσαι | δόξοντα · δοκήσοντα |
| Genitive | δοξόντων · δοκησόντων | δοξουσῶν | δοξόντων · δοκησόντων |
| Dative | δόξουσι(ν) | δοξούσαις | δόξουσι(ν) |
| Accusative | δόξοντας · δοκήσοντας | δοξούσας | δόξοντα · δοκήσοντα |
| Vocative | δόξοντες · δοκήσοντες | δόξουσαι | δόξοντα · δοκήσοντα |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | δοξόμενος · δοκησόμενος | δοξομένη | δοξόμενον · δοκησόμενον |
| Genitive | δοξομένου · δοκησομένου | δοξομένης | δοξομένου · δοκησομένου |
| Dative | δοξομένῳ · δοκησομένῳ | δοξομένῃ | δοξομένῳ · δοκησομένῳ |
| Accusative | δοξόμενον · δοκησόμενον | δοξομένην | δοξόμενον · δοκησόμενον |
| Vocative | δοξόμενε · δοκησόμενε | δοξομένη | δοξόμενον · δοκησόμενον |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | δοξόμενοι · δοκησόμενοι | δοξόμεναι · δοκησόμεναι | δοξόμενα · δοκησόμενα |
| Genitive | δοξομένων · δοκησομένων | δοξομένων · δοκησομένων | δοξομένων · δοκησομένων |
| Dative | δοξομένοις · δοκησομένοις | δοξομέναις · δοκησομέναις | δοξομένοις · δοκησομένοις |
| Accusative | δοξομένους · δοκησομένους | δοξομένας · δοκησομένας | δοξόμενα · δοκησόμενα |
| Vocative | δοξόμενοι · δοκησόμενοι | δοξόμεναι · δοκησόμεναι | δοξόμενα · δοκησόμενα |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | δοκηθησόμενος · δοχθησόμενος | δοκηθησομένη | δοκηθησόμενον · δοχθησόμενον |
| Genitive | δοκηθησομένου · δοχθησομένου | δοκηθησομένης | δοκηθησομένου · δοχθησομένου |
| Dative | δοκηθησομένῳ · δοχθησομένῳ | δοκηθησομένῃ | δοκηθησομένῳ · δοχθησομένῳ |
| Accusative | δοκηθησόμενον · δοχθησόμενον | δοκηθησομένην | δοκηθησόμενον · δοχθησόμενον |
| Vocative | δοκηθησόμενε · δοχθησόμενε | δοκηθησομένη | δοκηθησόμενον · δοχθησόμενον |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | δοκηθησόμενοι · δοχθησόμενοι | δοκηθησόμεναι · δοχθησόμεναι | δοκηθησόμενα · δοχθησόμενα |
| Genitive | δοκηθησομένων · δοχθησομένων | δοκηθησομένων · δοχθησομένων | δοκηθησομένων · δοχθησομένων |
| Dative | δοκηθησομένοις · δοχθησομένοις | δοκηθησομέναις · δοχθησομέναις | δοκηθησομένοις · δοχθησομένοις |
| Accusative | δοκηθησομένους · δοχθησομένους | δοκηθησομένας · δοχθησομένας | δοκηθησόμενα · δοχθησόμενα |
| Vocative | δοκηθησόμενοι · δοχθησόμενοι | δοκηθησόμεναι · δοχθησόμεναι | δοκηθησόμενα · δοχθησόμενα |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | δόξας | δόξασα | δόξαν · δοκῆσαν |
| Genitive | δόξαντος · δοκήσαντος | δοξάσης | δόξαντος · δοκήσαντος |
| Dative | δόξαντι · δοκήσαντι | δοξάσῃ | δόξαντι · δοκήσαντι |
| Accusative | δόξαντα · δοκήσαντα | δόξασαν | δόξαν · δοκῆσαν |
| Vocative | δόξας | δόξασα | δόξαν · δοκῆσαν |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | δόξαντες · δοκήσαντες | δόξασαι | δόξαντα · δοκήσαντα |
| Genitive | δοξάντων · δοκησάντων | δοξασῶν | δοξάντων · δοκησάντων |
| Dative | δόξασι(ν) | δοξάσαις | δόξασι(ν) |
| Accusative | δόξαντας · δοκήσαντας | δοξάσας | δόξαντα · δοκήσαντα |
| Vocative | δόξαντες · δοκήσαντες | δόξασαι | δόξαντα · δοκήσαντα |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | δοκησάμενος · δοξάμενος | δοκησαμένη | δοκησάμενον · δοξάμενον |
| Genitive | δοκησαμένου · δοξαμένου | δοκησαμένης | δοκησαμένου · δοξαμένου |
| Dative | δοκησαμένῳ · δοξαμένῳ | δοκησαμένῃ | δοκησαμένῳ · δοξαμένῳ |
| Accusative | δοκησάμενον · δοξάμενον | δοκησαμένην | δοκησάμενον · δοξάμενον |
| Vocative | δοκησάμενε · δοξάμενε | δοκησαμένη | δοκησάμενον · δοξάμενον |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | δοκησάμενοι · δοξάμενοι | δοκησάμεναι · δοξάμεναι | δοκησάμενα · δοξάμενα |
| Genitive | δοκησαμένων · δοξαμένων | δοκησαμένων · δοξαμένων | δοκησαμένων · δοξαμένων |
| Dative | δοκησαμένοις · δοξαμένοις | δοκησαμέναις · δοξαμέναις | δοκησαμένοις · δοξαμένοις |
| Accusative | δοκησαμένους · δοξαμένους | δοκησαμένας · δοξαμένας | δοκησάμενα · δοξάμενα |
| Vocative | δοκησάμενοι · δοξάμενοι | δοκησάμεναι · δοξάμεναι | δοκησάμενα · δοξάμενα |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | δοχθείς · δοκηθείς | δοχθεῖσα · δοκηθεῖσα | δοκηθέν · δοχθέν |
| Genitive | δοχθέντος · δοκηθέντος | δοκηθείσης | δοχθέντος · δοκηθέντος |
| Dative | δοχθέντι · δοκηθέντι | δοχθείσῃ | δοχθέντι · δοκηθέντι |
| Accusative | δοχθέντα · δοκηθέντα | δοκηθεῖσαν · δοχθεῖσαν | δοκηθέν · δοχθέν |
| Vocative | δοχθείς · δοκηθείς | δοχθεῖσα · δοκηθεῖσα | δοκηθέν · δοχθέν |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | δοχθέντες · δοκηθέντες | δοκηθεῖσαι · δοχθεῖσαι | δοχθέντα · δοκηθέντα |
| Genitive | δοχθέντων · δοκηθέντων | δοκηθεισῶν · δοχθεισῶν | δοχθέντων · δοκηθέντων |
| Dative | δοχθεῖσι(ν) · δοκηθεῖσι | δοκηθείσαις · δοχθείσαις | δοχθεῖσι(ν) · δοκηθεῖσι |
| Accusative | δοχθέντας · δοκηθέντας | δοκηθείσας · δοχθείσας | δοχθέντα · δοκηθέντα |
| Vocative | δοχθέντες · δοκηθέντες | δοκηθεῖσαι · δοχθεῖσαι | δοχθέντα · δοκηθέντα |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | δεδοκηκώς | δεδοκηκυῖα | δεδοκηκός |
| Genitive | δεδοκηκότος | δεδοκηκυίας | δεδοκηκότος |
| Dative | δεδοκηκότι | δεδοκηκυίᾳ | δεδοκηκότι |
| Accusative | δεδοκηκότα | δεδοκηκυῖαν | δεδοκηκός |
| Vocative | δεδοκηκώς | δεδοκηκυῖα | δεδοκηκός |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | δεδοκηκότες | δεδοκηκυῖαι | δεδοκηκότα |
| Genitive | δεδοκηκότων | δεδοκηκυιῶν | δεδοκηκότων |
| Dative | δεδοκηκόσι(ν) | δεδοκηκυίαις · δεδοκηκυίαφι · δεδοκηκυίᾳς | δεδοκηκόσι(ν) |
| Accusative | δεδοκηκότας | δεδοκηκυίας | δεδοκηκότα |
| Vocative | δεδοκηκότες | δεδοκηκυῖαι | δεδοκηκότα |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | δεδογμένος · δεδοκημένος | δεδογμένη | δεδογμένον · δεδοκημένον |
| Genitive | δεδογμένου · δεδοκημένου | δεδογμένης | δεδογμένου · δεδοκημένου |
| Dative | δεδογμένῳ · δεδοκημένῳ | δεδογμένῃ | δεδογμένῳ · δεδοκημένῳ |
| Accusative | δεδογμένον · δεδοκημένον | δεδογμένην | δεδογμένον · δεδοκημένον |
| Vocative | δεδογμένε · δεδοκημένε | δεδογμένη | δεδογμένον · δεδοκημένον |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | δεδογμένοι · δεδοκημένοι | δεδογμέναι · δεδοκημέναι | δεδογμένα · δεδοκημένα |
| Genitive | δεδογμένων · δεδοκημένων | δεδογμένων · δεδοκημένων | δεδογμένων · δεδοκημένων |
| Dative | δεδογμένοις · δεδοκημένοις | δεδογμέναις · δεδοκημέναις | δεδογμένοις · δεδοκημένοις |
| Accusative | δεδογμένους · δεδοκημένους | δεδογμένας · δεδοκημένας | δεδογμένα · δεδοκημένα |
| Vocative | δεδογμένοι · δεδοκημένοι | δεδογμέναι · δεδοκημέναι | δεδογμένα · δεδοκημένα |
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.