διχόω (dichoo): all forms
διχόω means “divide in two”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present active
Present active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | διχῶ | διχῶ | διχοίην · διχοῖμι | |
|---|
| 2nd singular | διχοῖς | διχοῖς | διχοῖς · διχοίης | δίχου |
|---|
| 3rd singular | διχοῖ | διχοί | διχοίη · διχοῖ | διχούτω |
|---|
| 1st plural | διχοῦμεν | διχῶμεν | δίχοιμεν · διχοίημεν · διχοῖμεν | |
|---|
| 2nd plural | διχοῦτε | διχῶτε | δίχοιτε · διχοῖτε · διχοίητε | διχοῦτε |
|---|
| 3rd plural | διχοῦσι(ν) | διχῶσι(ν) | δίχοιεν · διχοῖεν · διχοίησαν | διχούντων |
|---|
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | διχοῦμαι | διχῶμαι | διχοίμην | |
|---|
| 2nd singular | διχοί · διχοῖ | διχοί | διχοῖο | διχοῦ |
|---|
| 3rd singular | διχοῦται | διχῶται | διχῷτο · διχοῖτο | διχούσθω |
|---|
| 1st plural | διχούμεθα | διχώμεθα | διχοίμεθα | |
|---|
| 2nd plural | διχοῦσθε | διχῶσθε | διχοῖσθε | διχοῦσθε |
|---|
| 3rd plural | διχοῦνται | διχῶνται | διχοῖντο | διχούσθων · διχούσθωσαν |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐδίχουν |
|---|
| 2nd singular | ἐδίχους |
|---|
| 3rd singular | ἐδίχου |
|---|
| 1st plural | ἐδιχοῦμεν |
|---|
| 2nd plural | ἐδιχοῦτε |
|---|
| 3rd plural | ἐδίχουν |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐδιχούμην |
|---|
| 2nd singular | ἐδιχοῦ |
|---|
| 3rd singular | ἐδιχοῦτο |
|---|
| 1st plural | ἐδιχούμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἐδιχοῦσθε |
|---|
| 3rd plural | ἐδιχοῦντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle/passive |
|---|
| Present | διχοῦν | διχοῦσθαι |
|---|
Participles
Present active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | διχῶν | διχοῦσα | διχοῦν |
|---|
| Genitive | διχοῦντος | διχούσης | διχοῦντος |
|---|
| Dative | διχοῦντι | διχούσῃ | διχοῦντι |
|---|
| Accusative | διχοῦντα | διχοῦσαν | διχοῦν |
|---|
| Vocative | διχοῦν | διχοῦσα | διχοῦν |
|---|
Present active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | διχοῦντες | διχοῦσαι | διχοῦντα |
|---|
| Genitive | διχούντων | διχουσῶν | διχούντων |
|---|
| Dative | διχοῦσι(ν) | διχούσαις | διχοῦσι(ν) |
|---|
| Accusative | διχοῦντας | διχούσας | διχοῦντα |
|---|
| Vocative | διχοῦντες | διχοῦσαι | διχοῦντα |
|---|
Present middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | διχούμενος | διχουμένη | διχούμενον |
|---|
| Genitive | διχουμένου | διχουμένης | διχουμένου |
|---|
| Dative | διχουμένῳ | διχουμένῃ | διχουμένῳ |
|---|
| Accusative | διχούμενον | διχουμένην | διχούμενον |
|---|
| Vocative | διχούμενε | διχουμένη | διχούμενον |
|---|
Present middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | διχούμενοι | διχούμεναι | διχούμενα |
|---|
| Genitive | διχουμένων | διχουμένων | διχουμένων |
|---|
| Dative | διχουμένοις | διχουμέναις | διχουμένοις |
|---|
| Accusative | διχουμένους | διχουμένας | διχούμενα |
|---|
| Vocative | διχούμενοι | διχούμεναι | διχούμενα |
|---|
Meaning and examples of διχόω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.