διογενής (diogenes): all forms
διογενής means “Zeus-born”. Below is its full declension in Ancient Greek.
Positive
Positive, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | διογενής | διογενής | διογενές | |
|---|
| Genitive | διογενοῦς | διογενοῦς | διογενοῦς | |
|---|
| Dative | διογενεῖ | διογενεῖ | διογενεῖ | διογενέϊ |
|---|
| Accusative | διογενῆ | διογενῆ | διογενές | |
|---|
| Vocative | διογενές | διογενές | διογενές | |
|---|
Positive, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | διογενεῖς | διογενεῖς | διογενῆ | |
|---|
| Genitive | διογενῶν | διογενῶν | διογενῶν | |
|---|
| Dative | διογενέσι(ν) | διογενέσι(ν) | διογενέσι(ν) | |
|---|
| Accusative | διογενεῖς | διογενεῖς | διογενῆ | |
|---|
| Vocative | διογενεῖς | διογενεῖς | διογενῆ | |
|---|
Positive, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | διογενῶς |
|---|
Comparative
Comparative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | διογενέστερος | διογενεστέρα | διογενέστερον | |
|---|
| Genitive | διογενεστέρου | διογενεστέρας | διογενεστέρου | |
|---|
| Dative | διογενεστέρῳ | διογενεστέρᾳ | διογενεστέρῳ | |
|---|
| Accusative | διογενέστερον | διογενεστέραν | διογενέστερον | |
|---|
| Vocative | διογενέστερε | διογενεστέρα | διογενέστερον | |
|---|
Comparative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | διογενέστεροι | διογενέστεραι | διογενέστερα | |
|---|
| Genitive | διογενεστέρων | διογενεστέρων | διογενεστέρων | |
|---|
| Dative | διογενεστέροις | διογενεστέραις · διογενεστέραφι · διογενεστέρᾳς | διογενεστέροις | |
|---|
| Accusative | διογενεστέρους | διογενεστέρας | διογενέστερα | |
|---|
| Vocative | διογενέστεροι | διογενέστεραι | διογενέστερα | |
|---|
Comparative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | διογενέστερον · διογενεστέρως |
|---|
Superlative
Superlative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | διογενέστατος | διογενεστάτη | διογενέστατον | |
|---|
| Genitive | διογενεστάτου | διογενεστάτης | διογενεστάτου | |
|---|
| Dative | διογενεστάτῳ | διογενεστάτῃ | διογενεστάτῳ | |
|---|
| Accusative | διογενέστατον | διογενεστάτην | διογενέστατον | |
|---|
| Vocative | διογενέστατε | διογενεστάτη | διογενέστατον | |
|---|
Superlative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | διογενέστατοι | διογενέσταται | διογενέστατα | |
|---|
| Genitive | διογενεστάτων | διογενεστάτων | διογενεστάτων | |
|---|
| Dative | διογενεστάτοις | διογενεστάταις | διογενεστάτοις | |
|---|
| Accusative | διογενεστάτους | διογενεστάτας | διογενέστατα | |
|---|
| Vocative | διογενέστατοι | διογενέσταται | διογενέστατα | |
|---|
Superlative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | διογενέστατα |
|---|
Meaning and examples of διογενής
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.