Socratos Sign in

διαμαρτάνω (diamartano): all forms

διαμαρτάνω means “miss, fail utterly”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.

Present active

Present active
IndicativeSubjunctiveOptativeImperative
1st singularδιαμαρτάνωδιαμαρτάνωδιαμαρτάνοιμι
2nd singularδιαμαρτάνειςδιαμαρτάνῃςδιαμαρτάνοιςδιαμάρτανε
3rd singularδιαμαρτάνειδιαμαρτάνῃδιαμαρτάνοιδιαμαρτανέτω
1st pluralδιαμαρτάνομενδιαμαρτάνωμενδιαμαρτάνοιμεν
2nd pluralδιαμαρτάνετεδιαμαρτάνητεδιαμαρτάνοιτεδιαμαρτάνετε
3rd pluralδιαμαρτάνουσιδιαμαρτάνωσιδιαμαρτάνοιενδιαμαρτανόντων · διαμαρτανέτωσαν

Present middle/passive

Present middle/passive
IndicativeSubjunctiveOptativeImperative
1st singularδιαμαρτάνομαιδιαμαρτάνωμαιδιαμαρτανοίμην
2nd singularδιαμαρτάνει · διαμαρτάνῃδιαμαρτάνῃδιαμαρτάνοιοδιαμαρτάνου
3rd singularδιαμαρτάνεταιδιαμαρτάνηταιδιαμαρτάνοιτοδιαμαρτανέσθω
1st pluralδιαμαρτανόμεθαδιαμαρτανώμεθαδιαμαρτανοίμεθα
2nd pluralδιαμαρτάνεσθεδιαμαρτάνησθεδιαμαρτάνοισθεδιαμαρτάνεσθε
3rd pluralδιαμαρτάνονταιδιαμαρτάνωνταιδιαμαρτάνοιντοδιαμαρτανέσθων · διαμαρτανέσθωσαν

Imperfect active

Imperfect active
Indicative
1st singularδιημάρτανον
2nd singularδιημάρτανες
3rd singularδιημάρτανε
1st pluralδιημαρτάνομεν
2nd pluralδιημαρτάνετε
3rd pluralδιημάρτανον

Imperfect middle/passive

Imperfect middle/passive
Indicative
1st singularδιημαρτανόμην
2nd singularδιημαρτάνου
3rd singularδιημαρτάνετο
1st pluralδιημαρτανόμεθα
2nd pluralδιημαρτάνεσθε
3rd pluralδιημαρτάνοντο

Future middle

Future middle
IndicativeOptative
1st singularδιαμαρτήσομαιδιαμαρτησοίμην
2nd singularδιαμαρτήσει · διαμαρτήσῃδιαμαρτήσοιο
3rd singularδιαμαρτήσεταιδιαμαρτήσοιτο
1st pluralδιαμαρτησόμεθαδιαμαρτησοίμεθα
2nd pluralδιαμαρτήσεσθεδιαμαρτήσοισθε
3rd pluralδιαμαρτήσονταιδιαμαρτήσοιντο

Future passive

Future passive
IndicativeOptative
1st singularδιαμαρτηθήσομαιδιαμαρτηθησοίμην
2nd singularδιαμαρτηθήσῃ · διαμαρτηθήσειδιαμαρτηθήσοιο
3rd singularδιαμαρτηθήσεταιδιαμαρτηθήσοιτο
1st pluralδιαμαρτηθησόμεθαδιαμαρτηθησοίμεθα
2nd pluralδιαμαρτηθήσεσθεδιαμαρτηθήσοισθε
3rd pluralδιαμαρτηθήσονταιδιαμαρτηθήσοιντο

Aorist active

Aorist active
IndicativeSubjunctiveOptativeImperative
1st singularδιήμαρτον · διημάρτησαδιαμάρτω · διαμαρτήσωδιαμάρτοιμι · διαμαρτήσαιμι
2nd singularδιήμαρτες · διημάρτησαςδιαμάρτῃς · διαμαρτήσῃςδιαμάρτοις · διαμαρτήσαις · διαμαρτήσειαςδιάμαρτε · διαμάρτησον
3rd singularδιήμαρτε · διημάρτησεδιαμάρτῃ · διαμαρτήσῃδιαμάρτοι · διαμαρτήσαι · διαμαρτήσειεδιαμαρτέτω · διαμαρτησάτω
1st pluralδιημάρτομεν · διημαρτήσαμενδιαμαρτήσωμεν · διαμάρτωμενδιαμάρτοιμεν · διαμαρτήσαιμεν
2nd pluralδιημάρτετε · διημαρτήσατεδιαμάρτητε · διαμαρτήσητεδιαμάρτοιτε · διαμαρτήσαιτεδιαμάρτετε · διαμαρτήσατε
3rd pluralδιήμαρτον · διημάρτησανδιαμάρτωσι · διαμαρτήσωσιδιαμάρτοιεν · διαμαρτήσειαν · διαμαρτήσαιενδιαμαρτόντων · διαμαρτησάντων · διαμαρτησάτωσαν

Aorist middle

Aorist middle
IndicativeSubjunctiveOptativeImperative
1st singularδιημαρτόμην · διημαρτησάμηνδιαμαρτήσωμαιδιαμαρτοίμην · διαμαρτησαίμην
2nd singularδιημάρτου · διημαρτήσωδιαμαρτήσῃδιαμάρτοιο · διαμαρτήσαιοδιαμαρτοῦ · διαμάρτησαι
3rd singularδιημάρτετο · διημαρτήσατοδιαμαρτήσηταιδιαμάρτοιτο · διαμαρτήσαιτοδιαμαρτέσθω · διαμαρτησάσθω
1st pluralδιημαρτόμεθα · διημαρτησάμεθαδιαμαρτησώμεθαδιαμαρτοίμεθα · διαμαρτησαίμεθα
2nd pluralδιημάρτεσθε · διημαρτήσασθεδιαμαρτήσησθεδιαμάρτοισθε · διαμαρτήσαισθεδιαμάρτεσθε · διαμαρτήσασθε
3rd pluralδιημάρτοντο · διημαρτήσαντοδιαμαρτήσωνταιδιαμάρτοιντο · διαμαρτήσαιντοδιαμαρτησάσθων · διαμαρτέσθων · διαμαρτέσθωσαν

Aorist passive

Aorist passive
IndicativeSubjunctiveOptativeImperative
1st singularδιημαρτήθηνδιαμαρτηθῶδιαμαρτηθείην
2nd singularδιημαρτήθηςδιαμαρτηθῇςδιαμαρτηθείηςδιαμαρτήθητι
3rd singularδιημαρτήθηδιαμαρτηθῇδιαμαρτηθείηδιαμαρτηθήτω
1st pluralδιημαρτήθημενδιαμαρτηθῶμενδιαμαρτηθείημεν · διαμαρτηθεῖμεν
2nd pluralδιημαρτήθητεδιαμαρτηθῆτεδιαμαρτηθεῖτε · διαμαρτηθείητεδιαμαρτήθησθε
3rd pluralδιημαρτήθησανδιαμαρτηθῶσιδιαμαρτηθεῖεν · διαμαρτηθείησανδιαμαρτηθέσθων · διαμαρτηθήτωσαν

Aorist middle/passive

Aorist middle/passive
IndicativeSubjunctive
1st singularδιαμάρτωμαι
2nd singularδιαμάρτῃ
3rd singularδιαμάρτηται
1st pluralδιαμαρτώμεθα
2nd pluralδιαμάρτησθε
3rd pluralδιημαρτησέατοδιαμάρτωνται

Perfect active

Perfect active
IndicativeSubjunctiveOptativeImperative
1st singularδιημάρτηκαδιημαρτήκωδιημαρτήκοιμι · διημαρτηκοίην
2nd singularδιημάρτηκαςδιημαρτήκῃςδιημαρτήκοις · διημαρτηκοίηςδιημάρτηκε
3rd singularδιημάρτηκεδιημαρτήκῃδιημαρτήκοι · διημαρτηκοίηδιημαρτηκέτω
1st pluralδιημαρτήκαμενδιημαρτήκωμενδιημαρτήκοιμεν
2nd pluralδιημαρτήκατεδιημαρτήκητεδιημαρτήκοιτεδιημαρτήκετε
3rd pluralδιημαρτήκασιδιημαρτήκωσιδιημαρτήκοιεν

Perfect middle/passive

Perfect middle/passive
IndicativeImperative
1st singularδιημάρτημαι
2nd singularδιημάρτησαιδιημάρτησο
3rd singularδιημάρτηταιδιημαρτήσθω
1st pluralδιημαρτήμεθα
2nd pluralδιημάρτησθεδιημάρτησθε
3rd pluralδιημάρτηνταιδιημαρτήσθων

Pluperfect active

Pluperfect active
Indicative
1st singularδιημαρτήκη
2nd singularδιημαρτήκης
3rd singularδιημαρτήκει
1st pluralδιημαρτήκεμεν
2nd pluralδιημαρτήκετε
3rd pluralδιημαρτήκεσαν

Pluperfect passive

Pluperfect passive
Indicative
3rd singularδιημάρτητο

Pluperfect middle/passive

Pluperfect middle/passive
Indicative
1st singularδιημαρτήμην
2nd singularδιημάρτησο
3rd singularδιημάρτητο
1st pluralδιημαρτήμεθα
2nd pluralδιημάρτησθε
3rd pluralδιημάρτηντο

Infinitives

Infinitives
ActiveMiddlePassiveMiddle/passive
Presentδιαμαρτάνεινδιαμαρτάνεσθαι
Futureδιαμαρτήσεσθαιδιαμαρτηθήσεσθαι
Aoristδιαμαρτεῖν · διαμαρτῆσαιδιαμαρτήσασθαι · διαμαρτέσθαιδιαμαρτηθῆναι
Perfectδιημαρτηκέναιδιημαρτῆσθαι

Participles

Present active participle, singular
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιαμαρτάνωνδιαμαρτάνουσαδιαμαρτάνον
Genitiveδιαμαρτάνοντοςδιαμαρτανούσηςδιαμαρτάνοντος
Dativeδιαμαρτάνοντιδιαμαρτανούσῃδιαμαρτάνοντι
Accusativeδιαμαρτάνονταδιαμαρτάνουσανδιαμαρτάνον
Vocativeδιαμαρτάνονδιαμαρτάνουσαδιαμαρτάνον
Present active participle, plural
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιαμαρτάνοντεςδιαμαρτάνουσαιδιαμαρτάνοντα
Genitiveδιαμαρτανόντωνδιαμαρτανουσῶνδιαμαρτανόντων
Dativeδιαμαρτάνουσιδιαμαρτανούσαιςδιαμαρτάνουσι
Accusativeδιαμαρτάνονταςδιαμαρτανούσαςδιαμαρτάνοντα
Vocativeδιαμαρτάνοντεςδιαμαρτάνουσαιδιαμαρτάνοντα
Present middle/passive participle, singular
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιαμαρτανόμενοςδιαμαρτανομένηδιαμαρτανόμενον
Genitiveδιαμαρτανομένουδιαμαρτανομένηςδιαμαρτανομένου
Dativeδιαμαρτανομένῳδιαμαρτανομένῃδιαμαρτανομένῳ
Accusativeδιαμαρτανόμενονδιαμαρτανομένηνδιαμαρτανόμενον
Vocativeδιαμαρτανόμενεδιαμαρτανομένηδιαμαρτανόμενον
Present middle/passive participle, plural
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιαμαρτανόμενοιδιαμαρτανόμεναιδιαμαρτανόμενα
Genitiveδιαμαρτανομένωνδιαμαρτανομένωνδιαμαρτανομένων
Dativeδιαμαρτανομένοιςδιαμαρτανομέναιςδιαμαρτανομένοις
Accusativeδιαμαρτανομένουςδιαμαρτανομέναςδιαμαρτανόμενα
Vocativeδιαμαρτανόμενοιδιαμαρτανόμεναιδιαμαρτανόμενα
Future middle participle, singular
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιαμαρτησόμενοςδιαμαρτησομένηδιαμαρτησόμενον
Genitiveδιαμαρτησομένουδιαμαρτησομένηςδιαμαρτησομένου
Dativeδιαμαρτησομένῳδιαμαρτησομένῃδιαμαρτησομένῳ
Accusativeδιαμαρτησόμενονδιαμαρτησομένηνδιαμαρτησόμενον
Vocativeδιαμαρτησόμενεδιαμαρτησομένηδιαμαρτησόμενον
Future middle participle, plural
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιαμαρτησόμενοιδιαμαρτησόμεναιδιαμαρτησόμενα
Genitiveδιαμαρτησομένωνδιαμαρτησομένωνδιαμαρτησομένων
Dativeδιαμαρτησομένοιςδιαμαρτησομέναιςδιαμαρτησομένοις
Accusativeδιαμαρτησομένουςδιαμαρτησομέναςδιαμαρτησόμενα
Vocativeδιαμαρτησόμενοιδιαμαρτησόμεναιδιαμαρτησόμενα
Future passive participle, singular
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιαμαρτηθησόμενοςδιαμαρτηθησομένηδιαμαρτηθησόμενον
Genitiveδιαμαρτηθησομένουδιαμαρτηθησομένηςδιαμαρτηθησομένου
Dativeδιαμαρτηθησομένῳδιαμαρτηθησομένῃδιαμαρτηθησομένῳ
Accusativeδιαμαρτηθησόμενονδιαμαρτηθησομένηνδιαμαρτηθησόμενον
Vocativeδιαμαρτηθησόμενεδιαμαρτηθησομένηδιαμαρτηθησόμενον
Future passive participle, plural
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιαμαρτηθησόμενοιδιαμαρτηθησόμεναιδιαμαρτηθησόμενα
Genitiveδιαμαρτηθησομένωνδιαμαρτηθησομένωνδιαμαρτηθησομένων
Dativeδιαμαρτηθησομένοιςδιαμαρτηθησομέναιςδιαμαρτηθησομένοις
Accusativeδιαμαρτηθησομένουςδιαμαρτηθησομέναςδιαμαρτηθησόμενα
Vocativeδιαμαρτηθησόμενοιδιαμαρτηθησόμεναιδιαμαρτηθησόμενα
Aorist active participle, singular
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιαμαρτώνδιαμαρτοῦσαδιαμαρτόν · διαμαρτῆσαν
Genitiveδιαμαρτόντος · διαμαρτήσαντοςδιαμαρτούσηςδιαμαρτόντος · διαμαρτήσαντος
Dativeδιαμαρτόντι · διαμαρτήσαντιδιαμαρτούσῃδιαμαρτόντι · διαμαρτήσαντι
Accusativeδιαμαρτόντα · διαμαρτήσανταδιαμαρτοῦσανδιαμαρτόν · διαμαρτῆσαν
Vocativeδιαμαρτόνδιαμαρτοῦσαδιαμαρτόν · διαμαρτῆσαν
Aorist active participle, plural
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιαμαρτόντες · διαμαρτήσαντεςδιαμαρτήσασαιδιαμαρτόντα · διαμαρτήσαντα
Genitiveδιαμαρτόντων · διαμαρτησάντωνδιαμαρτησασῶνδιαμαρτόντων · διαμαρτησάντων
Dativeδιαμαρτοῦσιδιαμαρτούσαιςδιαμαρτοῦσι
Accusativeδιαμαρτόντας · διαμαρτήσανταςδιαμαρτησάσαςδιαμαρτόντα · διαμαρτήσαντα
Vocativeδιαμαρτόντες · διαμαρτήσαντεςδιαμαρτήσασαιδιαμαρτόντα · διαμαρτήσαντα
Aorist middle participle, singular
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιαμαρτησάμενος · διαμαρτόμενοςδιαμαρτησαμένηδιαμαρτησάμενον · διαμαρτόμενον
Genitiveδιαμαρτησαμένου · διαμαρτομένουδιαμαρτησαμένηςδιαμαρτησαμένου · διαμαρτομένου
Dativeδιαμαρτησαμένῳ · διαμαρτομένῳδιαμαρτησαμένῃδιαμαρτησαμένῳ · διαμαρτομένῳ
Accusativeδιαμαρτησάμενον · διαμαρτόμενονδιαμαρτησαμένηνδιαμαρτησάμενον · διαμαρτόμενον
Vocativeδιαμαρτησάμενε · διαμαρτόμενεδιαμαρτησαμένηδιαμαρτησάμενον · διαμαρτόμενον
Aorist middle participle, plural
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιαμαρτησάμενοι · διαμαρτόμενοιδιαμαρτησάμεναι · διαμαρτόμεναιδιαμαρτησάμενα · διαμαρτόμενα
Genitiveδιαμαρτησαμένων · διαμαρτομένωνδιαμαρτησαμένων · διαμαρτομένωνδιαμαρτησαμένων · διαμαρτομένων
Dativeδιαμαρτησαμένοις · διαμαρτομένοιςδιαμαρτησαμέναις · διαμαρτομέναιςδιαμαρτησαμένοις · διαμαρτομένοις
Accusativeδιαμαρτησαμένους · διαμαρτομένουςδιαμαρτησαμένας · διαμαρτομέναςδιαμαρτησάμενα · διαμαρτόμενα
Vocativeδιαμαρτησάμενοι · διαμαρτόμενοιδιαμαρτησάμεναι · διαμαρτόμεναιδιαμαρτησάμενα · διαμαρτόμενα
Aorist passive participle, singular
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιαμαρτηθείςδιαμαρτηθεῖσαδιαμαρτηθέν
Genitiveδιαμαρτηθέντοςδιαμαρτηθείσηςδιαμαρτηθέντος
Dativeδιαμαρτηθέντιδιαμαρτηθείσῃδιαμαρτηθέντι
Accusativeδιαμαρτηθένταδιαμαρτηθεῖσανδιαμαρτηθέν
Vocativeδιαμαρτηθείςδιαμαρτηθεῖσαδιαμαρτηθέν
Aorist passive participle, plural
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιαμαρτηθέντεςδιαμαρτηθεῖσαιδιαμαρτηθέντα
Genitiveδιαμαρτηθέντωνδιαμαρτηθεισῶνδιαμαρτηθέντων
Dativeδιαμαρτηθεῖσιδιαμαρτηθείσαιςδιαμαρτηθεῖσι
Accusativeδιαμαρτηθένταςδιαμαρτηθείσαςδιαμαρτηθέντα
Vocativeδιαμαρτηθέντεςδιαμαρτηθεῖσαιδιαμαρτηθέντα
Perfect active participle, singular
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιημαρτηκώςδιημαρτηκυῖαδιημαρτηκός
Genitiveδιημαρτηκότοςδιημαρτηκυίαςδιημαρτηκότος
Dativeδιημαρτηκότιδιημαρτηκυίᾳδιημαρτηκότι
Accusativeδιημαρτηκόταδιημαρτηκυῖανδιημαρτηκός
Vocativeδιημαρτηκώςδιημαρτηκυῖαδιημαρτηκός
Perfect active participle, plural
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιημαρτηκότεςδιημαρτηκυῖαιδιημαρτηκότα
Genitiveδιημαρτηκότωνδιημαρτηκυιῶνδιημαρτηκότων
Dativeδιημαρτηκόσιδιημαρτηκυίαις · διημαρτηκυίαφι · διημαρτηκυίᾳςδιημαρτηκόσι
Accusativeδιημαρτηκόταςδιημαρτηκυίαςδιημαρτηκότα
Vocativeδιημαρτηκότεςδιημαρτηκυῖαιδιημαρτηκότα
Perfect middle/passive participle, singular
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιημαρτημένοςδιημαρτημένηδιημαρτημένον
Genitiveδιημαρτημένουδιημαρτημένηςδιημαρτημένου
Dativeδιημαρτημένῳδιημαρτημένῃδιημαρτημένῳ
Accusativeδιημαρτημένονδιημαρτημένηνδιημαρτημένον
Vocativeδιημαρτημένεδιημαρτημένηδιημαρτημένον
Perfect middle/passive participle, plural
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιημαρτημένοιδιημαρτημέναιδιημαρτημένα
Genitiveδιημαρτημένωνδιημαρτημένωνδιημαρτημένων
Dativeδιημαρτημένοιςδιημαρτημέναιςδιημαρτημένοις
Accusativeδιημαρτημένουςδιημαρτημέναςδιημαρτημένα
Vocativeδιημαρτημένοιδιημαρτημέναιδιημαρτημένα

Meaning and examples of διαμαρτάνω

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.