Socratos Sign in

διακωλύω (diakolyo): all forms

διακωλύω means “hinder, prevent”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.

Present active

Present active
IndicativeSubjunctiveOptativeImperative
1st singularδιακωλύωδιακωλύωδιακωλύοιμι
2nd singularδιακωλύειςδιακωλύῃςδιακωλύοιςδιακώλυε
3rd singularδιακωλύειδιακωλύῃδιακωλύοιδιακωλυέτω
1st pluralδιακωλύομενδιακωλύωμενδιακωλύοιμεν
2nd pluralδιακωλύετεδιακωλύητεδιακωλύοιτεδιακωλύετε
3rd pluralδιακωλύουσιδιακωλύωσιδιακωλύοιενδιακωλυόντων · διακωλυέτωσαν

Present middle/passive

Present middle/passive
IndicativeSubjunctiveOptativeImperative
1st singularδιακωλύομαιδιακωλύωμαιδιακωλυοίμην
2nd singularδιακωλύει · διακωλύῃδιακωλύῃδιακωλύοιοδιακωλύου
3rd singularδιακωλύεταιδιακωλύηταιδιακωλύοιτοδιακωλυέσθω
1st pluralδιακωλυόμεθαδιακωλυώμεθαδιακωλυοίμεθα
2nd pluralδιακωλύεσθεδιακωλύησθεδιακωλύοισθεδιακωλύεσθε
3rd pluralδιακωλύονταιδιακωλύωνταιδιακωλύοιντοδιακωλυέσθων · διακωλυέσθωσαν

Imperfect active

Imperfect active
Indicative
1st singularδιεκώλυον
2nd singularδιεκώλυες
3rd singularδιεκώλυε
1st pluralδιεκωλύομεν
2nd pluralδιεκωλύετε
3rd pluralδιεκώλυον

Imperfect middle/passive

Imperfect middle/passive
Indicative
1st singularδιεκωλυόμην
2nd singularδιεκωλύου
3rd singularδιεκωλύετο
1st pluralδιεκωλυόμεθα
2nd pluralδιεκωλύεσθε
3rd pluralδιεκωλύοντο

Future active

Future active
IndicativeOptative
1st singularδιακωλύσωδιακωλύσοιμι
2nd singularδιακωλύσειςδιακωλύσοις
3rd singularδιακωλύσειδιακωλύσοι
1st pluralδιακωλύσομενδιακωλύσοιμεν
2nd pluralδιακωλύσετεδιακωλύσοιτε
3rd pluralδιακωλύσουσιδιακωλύσοιεν

Future middle

Future middle
IndicativeOptative
1st singularδιακωλύσομαιδιακωλυσοίμην
2nd singularδιακωλύσῃ · διακωλύσειδιακωλύσοιο
3rd singularδιακωλύσεταιδιακωλύσοιτο
1st pluralδιακωλυσόμεθαδιακωλυσοίμεθα
2nd pluralδιακωλύσεσθεδιακωλύσοισθε
3rd pluralδιακωλύσονταιδιακωλύσοιντο

Future passive

Future passive
IndicativeOptative
1st singularδιακωλυθήσομαιδιακωλυθησοίμην
2nd singularδιακωλυθήσῃ · διακωλυθήσειδιακωλυθήσοιο
3rd singularδιακωλυθήσεταιδιακωλυθήσοιτο
1st pluralδιακωλυθησόμεθαδιακωλυθησοίμεθα
2nd pluralδιακωλυθήσεσθεδιακωλυθήσοισθε
3rd pluralδιακωλυθήσονταιδιακωλυθήσοιντο

Aorist active

Aorist active
IndicativeSubjunctiveOptativeImperative
1st singularδιεκώλυσαδιακωλύσωδιακωλύσαιμι
2nd singularδιεκώλυσαςδιακωλύσῃςδιακωλύσαις · διακωλύσειαςδιακώλυσον
3rd singularδιεκώλυσεδιακωλύσῃδιακωλύσειε · διακωλύσαιδιακωλυσάτω
1st pluralδιεκωλύσαμενδιακωλύσωμενδιακωλύσαιμεν
2nd pluralδιεκωλύσατεδιακωλύσητεδιακωλύσαιτεδιακωλύσατε
3rd pluralδιεκώλυσανδιακωλύσωσιδιακωλύσειαν · διακωλύσαιενδιακωλυσάντων · διακωλυσάτωσαν

Aorist middle

Aorist middle
IndicativeSubjunctiveOptativeImperative
1st singularδιεκωλυσάμηνδιακωλύσωμαιδιακωλυσαίμην
2nd singularδιεκωλύσωδιακωλύσῃδιακωλύσαιοδιακώλυσαι
3rd singularδιεκωλύσατοδιακωλύσηταιδιακωλύσαιτοδιακωλυσάσθω
1st pluralδιεκωλυσάμεθαδιακωλυσώμεθαδιακωλυσαίμεθα
2nd pluralδιεκωλύσασθεδιακωλύσησθεδιακωλύσαισθεδιακωλύσασθε
3rd pluralδιεκωλύσαντοδιακωλύσωνταιδιακωλύσαιντοδιακωλυσάσθων · διακωλυσάσθωσαν

Aorist passive

Aorist passive
IndicativeSubjunctiveOptativeImperative
1st singularδιεκωλύθηνδιακωλυθῶδιακωλυθείην
2nd singularδιεκωλύθηςδιακωλυθῇςδιακωλυθείηςδιακωλύθητι
3rd singularδιεκωλύθηδιακωλυθῇδιακωλυθείηδιακωλυθήτω
1st pluralδιεκωλύθημενδιακωλυθῶμενδιακωλυθεῖμεν · διακωλυθείημεν
2nd pluralδιεκωλύθητεδιακωλυθῆτεδιακωλυθείητε · διακωλυθεῖτεδιακωλύθησθε
3rd pluralδιεκωλύθησανδιακωλυθῶσιδιακωλυθεῖεν · διακωλυθείησανδιακωλυθέσθων · διακωλυθήτωσαν

Aorist middle/passive

Aorist middle/passive
Indicative
3rd pluralδιεκωλυσέατο

Perfect active

Perfect active
IndicativeSubjunctiveOptativeImperative
1st singularδιακεκώλυκαδιακεκωλύκωδιακεκωλυκοίην · διακεκωλύκοιμι
2nd singularδιακεκώλυκαςδιακεκωλύκῃςδιακεκωλυκοίης · διακεκωλύκοιςδιακεκώλυκε
3rd singularδιακεκώλυκεδιακεκωλύκῃδιακεκωλύκοι · διακεκωλυκοίηδιακεκωλυκέτω
1st pluralδιακεκωλύκαμενδιακεκωλύκωμενδιακεκωλύκοιμεν
2nd pluralδιακεκωλύκατεδιακεκωλύκητεδιακεκωλύκοιτεδιακεκωλύκετε
3rd pluralδιακεκωλύκασιδιακεκωλύκωσιδιακεκωλύκοιεν

Perfect middle/passive

Perfect middle/passive
IndicativeImperative
1st singularδιακεκώλυμαι
2nd singularδιακεκώλυσαιδιακεκώλυσο
3rd singularδιακεκώλυταιδιακεκωλύσθω
1st pluralδιακεκωλύμεθα
2nd pluralδιακεκώλυσθεδιακεκώλυσθε
3rd pluralδιακεκώλυνταιδιακεκωλύσθων

Pluperfect active

Pluperfect active
Indicative
1st singularδιεκεκωλύκη
2nd singularδιεκεκωλύκης
3rd singularδιεκεκωλύκει
1st pluralδιεκεκωλύκεμεν
2nd pluralδιεκεκωλύκετε
3rd pluralδιεκεκωλύκεσαν

Pluperfect middle/passive

Pluperfect middle/passive
Indicative
1st singularδιεκεκωλύμην
2nd singularδιεκεκώλυσο
3rd singularδιεκεκώλυτο
1st pluralδιεκεκωλύμεθα
2nd pluralδιεκεκώλυσθε
3rd pluralδιεκεκώλυντο

Infinitives

Infinitives
ActiveMiddlePassiveMiddle/passive
Presentδιακωλύεινδιακωλύεσθαι
Futureδιακωλύσεινδιακωλύσεσθαιδιακωλυθήσεσθαι
Aoristδιακωλῦσαιδιακωλύσασθαιδιακωλυθῆναι
Perfectδιακεκωλυκέναιδιακεκωλῦσθαι

Participles

Present active participle, singular
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιακωλύωνδιακωλύουσαδιακωλῦον
Genitiveδιακωλύοντοςδιακωλυούσηςδιακωλύοντος
Dativeδιακωλύοντιδιακωλυούσῃδιακωλύοντι
Accusativeδιακωλύονταδιακωλύουσανδιακωλῦον
Vocativeδιακωλῦονδιακωλύουσαδιακωλῦον
Present active participle, plural
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιακωλύοντεςδιακωλύουσαιδιακωλύοντα
Genitiveδιακωλυόντωνδιακωλυουσῶνδιακωλυόντων
Dativeδιακωλύουσιδιακωλυούσαιςδιακωλύουσι
Accusativeδιακωλύονταςδιακωλυούσαςδιακωλύοντα
Vocativeδιακωλύοντεςδιακωλύουσαιδιακωλύοντα
Present middle/passive participle, singular
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιακωλυόμενοςδιακωλυομένηδιακωλυόμενον
Genitiveδιακωλυομένουδιακωλυομένηςδιακωλυομένου
Dativeδιακωλυομένῳδιακωλυομένῃδιακωλυομένῳ
Accusativeδιακωλυόμενονδιακωλυομένηνδιακωλυόμενον
Vocativeδιακωλυόμενεδιακωλυομένηδιακωλυόμενον
Present middle/passive participle, plural
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιακωλυόμενοιδιακωλυόμεναιδιακωλυόμενα
Genitiveδιακωλυομένωνδιακωλυομένωνδιακωλυομένων
Dativeδιακωλυομένοιςδιακωλυομέναιςδιακωλυομένοις
Accusativeδιακωλυομένουςδιακωλυομέναςδιακωλυόμενα
Vocativeδιακωλυόμενοιδιακωλυόμεναιδιακωλυόμενα
Future active participle, singular
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιακωλύσωνδιακωλύσουσαδιακωλῦσον
Genitiveδιακωλύσοντοςδιακωλυσούσηςδιακωλύσοντος
Dativeδιακωλύσοντιδιακωλυσούσῃδιακωλύσοντι
Accusativeδιακωλύσονταδιακωλύσουσανδιακωλῦσον
Vocativeδιακωλῦσονδιακωλύσουσαδιακωλῦσον
Future active participle, plural
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιακωλύσοντεςδιακωλύσουσαιδιακωλύσοντα
Genitiveδιακωλυσόντωνδιακωλυσουσῶνδιακωλυσόντων
Dativeδιακωλύσουσιδιακωλυσούσαιςδιακωλύσουσι
Accusativeδιακωλύσονταςδιακωλυσούσαςδιακωλύσοντα
Vocativeδιακωλύσοντεςδιακωλύσουσαιδιακωλύσοντα
Future middle participle, singular
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιακωλυσόμενοςδιακωλυσομένηδιακωλυσόμενον
Genitiveδιακωλυσομένουδιακωλυσομένηςδιακωλυσομένου
Dativeδιακωλυσομένῳδιακωλυσομένῃδιακωλυσομένῳ
Accusativeδιακωλυσόμενονδιακωλυσομένηνδιακωλυσόμενον
Vocativeδιακωλυσόμενεδιακωλυσομένηδιακωλυσόμενον
Future middle participle, plural
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιακωλυσόμενοιδιακωλυσόμεναιδιακωλυσόμενα
Genitiveδιακωλυσομένωνδιακωλυσομένωνδιακωλυσομένων
Dativeδιακωλυσομένοιςδιακωλυσομέναιςδιακωλυσομένοις
Accusativeδιακωλυσομένουςδιακωλυσομέναςδιακωλυσόμενα
Vocativeδιακωλυσόμενοιδιακωλυσόμεναιδιακωλυσόμενα
Future passive participle, singular
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιακωλυθησόμενοςδιακωλυθησομένηδιακωλυθησόμενον
Genitiveδιακωλυθησομένουδιακωλυθησομένηςδιακωλυθησομένου
Dativeδιακωλυθησομένῳδιακωλυθησομένῃδιακωλυθησομένῳ
Accusativeδιακωλυθησόμενονδιακωλυθησομένηνδιακωλυθησόμενον
Vocativeδιακωλυθησόμενεδιακωλυθησομένηδιακωλυθησόμενον
Future passive participle, plural
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιακωλυθησόμενοιδιακωλυθησόμεναιδιακωλυθησόμενα
Genitiveδιακωλυθησομένωνδιακωλυθησομένωνδιακωλυθησομένων
Dativeδιακωλυθησομένοιςδιακωλυθησομέναιςδιακωλυθησομένοις
Accusativeδιακωλυθησομένουςδιακωλυθησομέναςδιακωλυθησόμενα
Vocativeδιακωλυθησόμενοιδιακωλυθησόμεναιδιακωλυθησόμενα
Aorist active participle, singular
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιακωλύσαςδιακωλύσασαδιακωλῦσαν
Genitiveδιακωλύσαντοςδιακωλυσάσηςδιακωλύσαντος
Dativeδιακωλύσαντιδιακωλυσάσῃδιακωλύσαντι
Accusativeδιακωλύσανταδιακωλύσασανδιακωλῦσαν
Vocativeδιακωλύσαςδιακωλύσασαδιακωλῦσαν
Aorist active participle, plural
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιακωλύσαντεςδιακωλύσασαιδιακωλύσαντα
Genitiveδιακωλυσάντωνδιακωλυσασῶνδιακωλυσάντων
Dativeδιακωλύσασιδιακωλυσάσαιςδιακωλύσασι
Accusativeδιακωλύσανταςδιακωλυσάσαςδιακωλύσαντα
Vocativeδιακωλύσαντεςδιακωλύσασαιδιακωλύσαντα
Aorist middle participle, singular
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιακωλυσάμενοςδιακωλυσαμένηδιακωλυσάμενον
Genitiveδιακωλυσαμένουδιακωλυσαμένηςδιακωλυσαμένου
Dativeδιακωλυσαμένῳδιακωλυσαμένῃδιακωλυσαμένῳ
Accusativeδιακωλυσάμενονδιακωλυσαμένηνδιακωλυσάμενον
Vocativeδιακωλυσάμενεδιακωλυσαμένηδιακωλυσάμενον
Aorist middle participle, plural
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιακωλυσάμενοιδιακωλυσάμεναιδιακωλυσάμενα
Genitiveδιακωλυσαμένωνδιακωλυσαμένωνδιακωλυσαμένων
Dativeδιακωλυσαμένοιςδιακωλυσαμέναιςδιακωλυσαμένοις
Accusativeδιακωλυσαμένουςδιακωλυσαμέναςδιακωλυσάμενα
Vocativeδιακωλυσάμενοιδιακωλυσάμεναιδιακωλυσάμενα
Aorist passive participle, singular
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιακωλυθείςδιακωλυθεῖσαδιακωλυθέν
Genitiveδιακωλυθέντοςδιακωλυθείσηςδιακωλυθέντος
Dativeδιακωλυθέντιδιακωλυθείσῃδιακωλυθέντι
Accusativeδιακωλυθένταδιακωλυθεῖσανδιακωλυθέν
Vocativeδιακωλυθείςδιακωλυθεῖσαδιακωλυθέν
Aorist passive participle, plural
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιακωλυθέντεςδιακωλυθεῖσαιδιακωλυθέντα
Genitiveδιακωλυθέντωνδιακωλυθεισῶνδιακωλυθέντων
Dativeδιακωλυθεῖσιδιακωλυθείσαιςδιακωλυθεῖσι
Accusativeδιακωλυθένταςδιακωλυθείσαςδιακωλυθέντα
Vocativeδιακωλυθέντεςδιακωλυθεῖσαιδιακωλυθέντα
Perfect active participle, singular
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιακεκωλυκώςδιακεκωλυκυῖαδιακεκωλυκός
Genitiveδιακεκωλυκότοςδιακεκωλυκυίαςδιακεκωλυκότος
Dativeδιακεκωλυκότιδιακεκωλυκυίᾳδιακεκωλυκότι
Accusativeδιακεκωλυκόταδιακεκωλυκυῖανδιακεκωλυκός
Vocativeδιακεκωλυκώςδιακεκωλυκυῖαδιακεκωλυκός
Perfect active participle, plural
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιακεκωλυκότεςδιακεκωλυκυῖαιδιακεκωλυκότα
Genitiveδιακεκωλυκότωνδιακεκωλυκυιῶνδιακεκωλυκότων
Dativeδιακεκωλυκόσιδιακεκωλυκυίαις · διακεκωλυκυίαφι · διακεκωλυκυίᾳςδιακεκωλυκόσι
Accusativeδιακεκωλυκόταςδιακεκωλυκυίαςδιακεκωλυκότα
Vocativeδιακεκωλυκότεςδιακεκωλυκυῖαιδιακεκωλυκότα
Perfect middle/passive participle, singular
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιακεκωλυμένοςδιακεκωλυμένηδιακεκωλυμένον
Genitiveδιακεκωλυμένουδιακεκωλυμένηςδιακεκωλυμένου
Dativeδιακεκωλυμένῳδιακεκωλυμένῃδιακεκωλυμένῳ
Accusativeδιακεκωλυμένονδιακεκωλυμένηνδιακεκωλυμένον
Vocativeδιακεκωλυμένεδιακεκωλυμένηδιακεκωλυμένον
Perfect middle/passive participle, plural
MasculineFeminineNeuter
Nominativeδιακεκωλυμένοιδιακεκωλυμέναιδιακεκωλυμένα
Genitiveδιακεκωλυμένωνδιακεκωλυμένωνδιακεκωλυμένων
Dativeδιακεκωλυμένοιςδιακεκωλυμέναιςδιακεκωλυμένοις
Accusativeδιακεκωλυμένουςδιακεκωλυμέναςδιακεκωλυμένα
Vocativeδιακεκωλυμένοιδιακεκωλυμέναιδιακεκωλυμένα

Meaning and examples of διακωλύω

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.