διαιτάω (diaitao): all forms
διαιτάω means “live; arbitrate”. Below is its full conjugation in Ancient Greek.
Present middle/passive
Present middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | διῃτῶμαι |
|---|
| 2nd singular | διῃτᾷ |
|---|
| 3rd singular | διῃτᾶται |
|---|
| 1st plural | διῃτώμεθα |
|---|
| 2nd plural | διῃτᾶσθε |
|---|
| 3rd plural | διῃτῶνται |
|---|
Imperfect active
Imperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐδιῄτων |
|---|
| 2nd singular | ἐδιῄτας |
|---|
| 3rd singular | ἐδιῄτα |
|---|
| 1st plural | ἐδιῃτῶμεν |
|---|
| 2nd plural | ἐδιῃτᾶτε |
|---|
| 3rd plural | ἐδιῄτων |
|---|
Imperfect middle/passive
Imperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | διῃτώμην |
|---|
| 2nd singular | διῃτῶ |
|---|
| 3rd singular | διῃτᾶτο |
|---|
| 1st plural | διῃτώμεθα |
|---|
| 2nd plural | διῃτᾶσθε |
|---|
| 3rd plural | διῃτῶντο |
|---|
Aorist active
Aorist active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐδιῄτησα |
|---|
| 2nd singular | ἐδιῄτησας |
|---|
| 3rd singular | ἐδιῄτησε(ν) |
|---|
| 1st plural | ἐδιῃτήσαμεν |
|---|
| 2nd plural | ἐδιῃτήσατε |
|---|
| 3rd plural | ἐδιῄτησαν |
|---|
Aorist middle
Aorist middle | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐδιῃτησάμην |
|---|
| 2nd singular | ἐδιῃτήσω |
|---|
| 3rd singular | ἐδιῃτήσατο |
|---|
| 1st plural | ἐδιῃτησάμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἐδιῃτήσασθε |
|---|
| 3rd plural | ἐδιῃτήσαντο |
|---|
Aorist middle/passive
Aorist middle/passive | Indicative |
|---|
| 3rd plural | ἐδιῃτησέατο |
|---|
Perfect active
Perfect active | Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative |
|---|
| 1st singular | δεδιῄτηκα | δεδιῃτήκω | δεδιῃτήκοιμι · δεδιῃτηκοίην | |
|---|
| 2nd singular | δεδιῄτηκας | δεδιῃτήκῃς | δεδιῃτήκοις · δεδιῃτηκοίης | δεδιῄτηκε |
|---|
| 3rd singular | δεδιῄτηκε(ν) | δεδιῃτήκῃ | δεδιῃτήκοι · δεδιῃτηκοίη | δεδιῃτηκέτω |
|---|
| 1st plural | δεδιῃτήκαμεν | δεδιῃτήκωμεν | δεδιῃτήκοιμεν | |
|---|
| 2nd plural | δεδιῃτήκατε | δεδιῃτήκητε | δεδιῃτήκοιτε | δεδιῃτήκετε |
|---|
| 3rd plural | δεδιῃτήκασι(ν) | δεδιῃτήκωσι(ν) | δεδιῃτήκοιεν | |
|---|
Perfect middle/passive
Perfect middle/passive | Indicative | Imperative |
|---|
| 1st singular | δεδιῄτημαι | |
|---|
| 2nd singular | δεδιῄτησαι | δεδιῄτησο |
|---|
| 3rd singular | δεδιῄτηται | δεδιῃτήσθω |
|---|
| 1st plural | δεδιῃτήμεθα | |
|---|
| 2nd plural | δεδιῄτησθε | δεδιῄτησθε |
|---|
| 3rd plural | δεδιῄτηνται | δεδιῃτήσθων |
|---|
Pluperfect active
Pluperfect active | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐδεδιῃτήκειν · ἐδεδιῃτήκη |
|---|
| 2nd singular | ἐδεδιῃτήκεις · ἐδεδιῃτήκης |
|---|
| 3rd singular | ἐδεδιῃτήκει |
|---|
| 1st plural | ἐδεδιῃτήκεμεν |
|---|
| 2nd plural | ἐδεδιῃτήκετε |
|---|
| 3rd plural | ἐδεδιῃτήκεσαν |
|---|
Pluperfect middle/passive
Pluperfect middle/passive | Indicative |
|---|
| 1st singular | ἐδεδιῃτήμην |
|---|
| 2nd singular | ἐδεδιῄτησο |
|---|
| 3rd singular | ἐδεδιῄτητο |
|---|
| 1st plural | ἐδεδιῃτήμεθα |
|---|
| 2nd plural | ἐδεδιῄτησθε |
|---|
| 3rd plural | ἐδεδιῄτηντο |
|---|
Infinitives
Infinitives | Active | Middle | Middle/passive |
|---|
| Aorist | διῃτῆσαι | διῃτήσασθαι | |
|---|
| Perfect | δεδιῃτηκέναι | | δεδιῃτῆσθαι |
|---|
Participles
Perfect active participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | δεδιῃτηκώς | δεδιῃτηκυῖα | δεδιῃτηκός |
|---|
| Genitive | δεδιῃτηκότος | δεδιῃτηκυίας | δεδιῃτηκότος |
|---|
| Dative | δεδιῃτηκότι | δεδιῃτηκυίᾳ | δεδιῃτηκότι |
|---|
| Accusative | δεδιῃτηκότα | δεδιῃτηκυῖαν | δεδιῃτηκός |
|---|
| Vocative | δεδιῃτηκώς | δεδιῃτηκυῖα | δεδιῃτηκός |
|---|
Perfect active participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | δεδιῃτηκότες | δεδιῃτηκυῖαι | δεδιῃτηκότα |
|---|
| Genitive | δεδιῃτηκότων | δεδιῃτηκυιῶν | δεδιῃτηκότων |
|---|
| Dative | δεδιῃτηκόσι(ν) | δεδιῃτηκυίαις · δεδιῃτηκυίαφι · δεδιῃτηκυίᾳς | δεδιῃτηκόσι(ν) |
|---|
| Accusative | δεδιῃτηκότας | δεδιῃτηκυίας | δεδιῃτηκότα |
|---|
| Vocative | δεδιῃτηκότες | δεδιῃτηκυῖαι | δεδιῃτηκότα |
|---|
Perfect middle/passive participle, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | δεδιῃτημένος | δεδιῃτημένη | δεδιῃτημένον |
|---|
| Genitive | δεδιῃτημένου | δεδιῃτημένης | δεδιῃτημένου |
|---|
| Dative | δεδιῃτημένῳ | δεδιῃτημένῃ | δεδιῃτημένῳ |
|---|
| Accusative | δεδιῃτημένον | δεδιῃτημένην | δεδιῃτημένον |
|---|
| Vocative | δεδιῃτημένε | δεδιῃτημένη | δεδιῃτημένον |
|---|
Perfect middle/passive participle, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | δεδιῃτημένοι | δεδιῃτημέναι | δεδιῃτημένα |
|---|
| Genitive | δεδιῃτημένων | δεδιῃτημένων | δεδιῃτημένων |
|---|
| Dative | δεδιῃτημένοις | δεδιῃτημέναις | δεδιῃτημένοις |
|---|
| Accusative | δεδιῃτημένους | δεδιῃτημένας | δεδιῃτημένα |
|---|
| Vocative | δεδιῃτημένοι | δεδιῃτημέναι | δεδιῃτημένα |
|---|
Meaning and examples of διαιτάω
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.