διάβολος (diabolos): all forms
διάβολος means “slanderer; devil”. Below is its full declension in Ancient Greek.
Positive
Positive, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | διάβολος | διάβολος | διάβολον | |
|---|
| Genitive | διαβόλου | διαβόλου | διαβόλου | |
|---|
| Dative | διαβόλῳ | διαβόλῳ | διαβόλῳ | |
|---|
| Accusative | διάβολον | διάβολον | διάβολον | |
|---|
| Vocative | διάβολε | διάβολε | διάβολον | |
|---|
Positive, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | διάβολοι | διάβολοι | διάβολα | |
|---|
| Genitive | διαβόλων | διαβόλων | διαβόλων | |
|---|
| Dative | διαβόλοις | διαβόλοις | διαβόλοις | διαβόλοφι |
|---|
| Accusative | διαβόλους | διαβόλους | διάβολα | |
|---|
| Vocative | διάβολοι | διάβολοι | διάβολα | |
|---|
Positive, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | διαβόλως |
|---|
Comparative
Comparative, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | διαβολώτερος | διαβολωτέρα | διαβολώτερον |
|---|
| Genitive | διαβολωτέρου | διαβολωτέρας | διαβολωτέρου |
|---|
| Dative | διαβολωτέρῳ | διαβολωτέρᾳ | διαβολωτέρῳ |
|---|
| Accusative | διαβολώτερον | διαβολωτέραν | διαβολώτερον |
|---|
| Vocative | διαβολώτερε | διαβολωτέρα | διαβολώτερον |
|---|
Comparative, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | διαβολώτεροι | διαβολώτεραι | διαβολώτερα |
|---|
| Genitive | διαβολωτέρων | διαβολωτέρων | διαβολωτέρων |
|---|
| Dative | διαβολωτέροις | διαβολωτέραις · διαβολωτέραφι · διαβολωτέρᾳς | διαβολωτέροις |
|---|
| Accusative | διαβολωτέρους | διαβολωτέρας | διαβολώτερα |
|---|
| Vocative | διαβολώτεροι | διαβολώτεραι | διαβολώτερα |
|---|
Superlative
Superlative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | διαβολώτατος | διαβολωτάτη | διαβολώτατον | |
|---|
| Genitive | διαβολωτάτου | διαβολωτάτης | διαβολωτάτου | |
|---|
| Dative | διαβολωτάτῳ | διαβολωτάτῃ | διαβολωτάτῳ | |
|---|
| Accusative | διαβολώτατον | διαβολωτάτην | διαβολώτατον | |
|---|
| Vocative | διαβολώτατε | διαβολωτάτη | διαβολώτατον | |
|---|
Superlative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | διαβολώτατοι | διαβολώταται | διαβολώτατα | |
|---|
| Genitive | διαβολωτάτων | διαβολωτάτων | διαβολωτάτων | |
|---|
| Dative | διαβολωτάτοις | διαβολωτάταις | διαβολωτάτοις | |
|---|
| Accusative | διαβολωτάτους | διαβολωτάτας | διαβολώτατα | |
|---|
| Vocative | διαβολώτατοι | διαβολώταται | διαβολώτατα | |
|---|
Superlative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | διαβολώτατα |
|---|
Meaning and examples of διάβολος
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.