αὐτόνομος (autonomos): all forms
αὐτόνομος means “independent, self-governing”. Below is its full declension in Ancient Greek.
Positive
Positive, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | αὐτόνομος | αὐτόνομος | αὐτόνομον | |
|---|
| Genitive | αὐτονόμου | αὐτονόμου | αὐτονόμου | |
|---|
| Dative | αὐτονόμῳ | αὐτονόμῳ | αὐτονόμῳ | |
|---|
| Accusative | αὐτόνομον | αὐτόνομον | αὐτόνομον | |
|---|
| Vocative | αὐτόνομε | αὐτόνομε | αὐτόνομον | |
|---|
Positive, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | αὐτόνομοι | αὐτόνομοι | αὐτόνομα | |
|---|
| Genitive | αὐτονόμων | αὐτονόμων | αὐτονόμων | |
|---|
| Dative | αὐτονόμοις | αὐτονόμοις | αὐτονόμοις | αὐτονόμοφι |
|---|
| Accusative | αὐτονόμους | αὐτονόμους | αὐτόνομα | |
|---|
| Vocative | αὐτόνομοι | αὐτόνομοι | αὐτόνομα | |
|---|
Positive, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | αὐτονόμως |
|---|
Comparative
Comparative, singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | αὐτονομώτερος | αὐτονομωτέρα | αὐτονομώτερον |
|---|
| Genitive | αὐτονομωτέρου | αὐτονομωτέρας | αὐτονομωτέρου |
|---|
| Dative | αὐτονομωτέρῳ | αὐτονομωτέρᾳ | αὐτονομωτέρῳ |
|---|
| Accusative | αὐτονομώτερον | αὐτονομωτέραν | αὐτονομώτερον |
|---|
| Vocative | αὐτονομώτερε | αὐτονομωτέρα | αὐτονομώτερον |
|---|
Comparative, plural | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|
| Nominative | αὐτονομώτεροι | αὐτονομώτεραι | αὐτονομώτερα |
|---|
| Genitive | αὐτονομωτέρων | αὐτονομωτέρων | αὐτονομωτέρων |
|---|
| Dative | αὐτονομωτέροις | αὐτονομωτέραις · αὐτονομωτέραφι · αὐτονομωτέρᾳς | αὐτονομωτέροις |
|---|
| Accusative | αὐτονομωτέρους | αὐτονομωτέρας | αὐτονομώτερα |
|---|
| Vocative | αὐτονομώτεροι | αὐτονομώτεραι | αὐτονομώτερα |
|---|
Superlative
Superlative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | αὐτονομώτατος | αὐτονομωτάτη | αὐτονομώτατον | |
|---|
| Genitive | αὐτονομωτάτου | αὐτονομωτάτης | αὐτονομωτάτου | |
|---|
| Dative | αὐτονομωτάτῳ | αὐτονομωτάτῃ | αὐτονομωτάτῳ | |
|---|
| Accusative | αὐτονομώτατον | αὐτονομωτάτην | αὐτονομώτατον | |
|---|
| Vocative | αὐτονομώτατε | αὐτονομωτάτη | αὐτονομώτατον | |
|---|
Superlative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | αὐτονομώτατοι | αὐτονομώταται | αὐτονομώτατα | |
|---|
| Genitive | αὐτονομωτάτων | αὐτονομωτάτων | αὐτονομωτάτων | |
|---|
| Dative | αὐτονομωτάτοις | αὐτονομωτάταις | αὐτονομωτάτοις | |
|---|
| Accusative | αὐτονομωτάτους | αὐτονομωτάτας | αὐτονομώτατα | |
|---|
| Vocative | αὐτονομώτατοι | αὐτονομώταται | αὐτονομώτατα | |
|---|
Superlative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | αὐτονομώτατα |
|---|
Meaning and examples of αὐτόνομος
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.