Τίμαιος (Timaios): all forms
Τίμαιος means “Timaios — Timaeus (Plato’s dialogue; historian of Sicily)”. Below is its full declension in Ancient Greek.
Positive
Positive, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | τιμαῖος | τιμαῖος | τιμαῖον | |
|---|
| Genitive | τιμαίου | τιμαίου | τιμαίου | |
|---|
| Dative | τιμαίῳ | τιμαίῳ | τιμαίῳ | |
|---|
| Accusative | τιμαῖον | τιμαῖον | τιμαῖον | |
|---|
| Vocative | τιμαῖε | τιμαῖε | τιμαῖον | |
|---|
Positive, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | τιμαῖοι | τιμαῖοι | τιμαῖα | |
|---|
| Genitive | τιμαίων | τιμαίων | τιμαίων | |
|---|
| Dative | τιμαίοις | τιμαίοις | τιμαίοις | τιμαίοφι |
|---|
| Accusative | τιμαίους | τιμαίους | τιμαῖα | |
|---|
| Vocative | τιμαῖοι | τιμαῖοι | τιμαῖα | |
|---|
Positive, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | τιμαίως |
|---|
Comparative
Comparative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | τιμαιότερος | τιμαιοτέρα | τιμαιότερον | |
|---|
| Genitive | τιμαιοτέρου | τιμαιοτέρας | τιμαιοτέρου | |
|---|
| Dative | τιμαιοτέρῳ | τιμαιοτέρᾳ | τιμαιοτέρῳ | |
|---|
| Accusative | τιμαιότερον | τιμαιοτέραν | τιμαιότερον | |
|---|
| Vocative | τιμαιότερε | τιμαιοτέρα | τιμαιότερον | |
|---|
Comparative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | τιμαιότεροι | τιμαιότεραι | τιμαιότερα | |
|---|
| Genitive | τιμαιοτέρων | τιμαιοτέρων | τιμαιοτέρων | |
|---|
| Dative | τιμαιοτέροις | τιμαιοτέραις · τιμαιοτέραφι · τιμαιοτέρᾳς | τιμαιοτέροις | |
|---|
| Accusative | τιμαιοτέρους | τιμαιοτέρας | τιμαιότερα | |
|---|
| Vocative | τιμαιότεροι | τιμαιότεραι | τιμαιότερα | |
|---|
Comparative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | τιμαιότερον |
|---|
Superlative
Superlative, singular | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | τιμαιότατος | τιμαιοτάτη | τιμαιότατον | |
|---|
| Genitive | τιμαιοτάτου | τιμαιοτάτης | τιμαιοτάτου | |
|---|
| Dative | τιμαιοτάτῳ | τιμαιοτάτῃ | τιμαιοτάτῳ | |
|---|
| Accusative | τιμαιότατον | τιμαιοτάτην | τιμαιότατον | |
|---|
| Vocative | τιμαιότατε | τιμαιοτάτη | τιμαιότατον | |
|---|
Superlative, plural | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Nominative | τιμαιότατοι | τιμαιόταται | τιμαιότατα | |
|---|
| Genitive | τιμαιοτάτων | τιμαιοτάτων | τιμαιοτάτων | |
|---|
| Dative | τιμαιοτάτοις | τιμαιοτάταις | τιμαιοτάτοις | |
|---|
| Accusative | τιμαιοτάτους | τιμαιοτάτας | τιμαιότατα | |
|---|
| Vocative | τιμαιότατοι | τιμαιόταται | τιμαιότατα | |
|---|
Superlative, forms | Masculine | Feminine | Neuter | Forms |
|---|
| Forms | | | | τιμαιότατα |
|---|
Meaning and examples of Τίμαιος
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.