vulnere
vulnere is a Latin form of vulnus, meaning “wound; blow; injury, damage”. It is the ablative singular neuter noun.
Found 297 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.48.6: cum his in proeliis versabantur, ad eos se equites recipiebant; hi, si quid erat durius, concurrebant, si qui graviore vulnere accepto equo deciderat, circumsistebant;
Ovid, Metamorphoses 4.721: Vulnere laesa gravi modo se sublimis in auras
Suetonius, Divus Julius 82.2: Caesar Cascae brachium arreptum graphio traiecit conatusque prosilire alio uulnere tardatus est; utque animaduertit undique se strictis pugionibus peti, toga caput obuoluit, simul sinistra man …
All forms of vulnus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.