Socratos Sign in

vovit

vovit is a Latin form of voveo, meaning “vow, promise solemnly; dedicate; (votum) vow, prayer, wish”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.

Found 34 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, De Natura Deorum 3.88: neque Herculi quisquam decumam vovit umquam, si sapiens factus esset—quamquam Pythagoras, cum in geometria quiddam novi invenisset, Musis bovem im …

Suetonius, Divus Augustus 23.2: uouit et magnos ludos Ioui Optimo Maximo, si res p. in meliorem statum uertisset: quod factum Cimbrico Marsicoque b …

Martial, Epigrammata 9.40.3: Vovit pro reditu viri Philaenis,

All forms of voveo (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.