voto
voto is a Latin form of veto, meaning “forbid, prohibit”.
It can also be a form of votum, “vow, prayer”. It is the dative singular neuter noun or 1st person singular present active indicative or perfect passive participle ablative singular neuter or perfect passive participle ablative singular masculine.
It can also be a form of voveo, “vow, promise solemnly; dedicate; (votum) vow, prayer, wish”.
Found 105 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Letters to Atticus 12.18.1: … um ingeniis sumptorum et Graecorum et Latinorum. quae res forsitan sit refricatura vulnus meum. sed iam quasi voto quodam et promisso me teneri puto, longumque illud tempus cum non ero magis me movet quam hoc exiguum, quod m …
Ovid, Metamorphoses 1.489: esse vetat. Votoque tuo tua forma repugnat:
Suetonius, Divus Augustus 57.1: … tes R. natalem eius sponte atque consensu biduo semper celebrarunt. omnes ordines in lacum Curti quotannis ex uoto pro salute eius stipem iaciebant, item Kal. Ian. strenuam in Capitolio etiam absenti, ex qua summa pretiosiss …
All forms of veto (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.