voluntatem
voluntatem is a Latin form of voluntas, meaning “will, wish, desire; goodwill, favor; intention”. It is the accusative singular feminine noun.
Found 286 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.19.2: His omnibus rebus unum repugnabat, quod Diviciaci fratris summum in populum Romanum studium, summum in se voluntatem, egregiam fidem, iustitiam, temperantiam cognoverat; nam ne eius supplicio Diviciaci animum offenderet verebatur.
Suetonius, Divus Julius 27.1: ad retinendam autem Pompei necessitudinem ac uoluntatem Octauiam sororis suae neptem, quae Gaio Marcello nupta erat, condicionem ei detulit sibique filiam eius in ma …
All forms of voluntas (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.