voluit
voluit is a Latin form of volo, meaning “want, wish, be willing”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.
Found 548 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 4.16.1: … iustissima quod, cum videret Germanos tam facile impelli ut in Galliam venirent, suis quoque rebus eos timere voluit, cum intellegerent et posse et audere populi Romani exercitum Rhenum transire.
Cicero, De Natura Deorum 2.89: … erterritus hoc modo loquitur: tanta moles labitur fremibunda ex alto ingenti sonitu et spiritu: prae se undas volvit, vertices vi suscitat, ruit prolapsa, pelagus respergit reflat; ita dum interruptum credas nimbum volvier, du …
Ovid, Metamorphoses 3.295: da mihi te talem.” Voluit deus ora loquentis
All forms of volo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.