voluerit
voluerit is a Latin form of volo, meaning “want, wish, be willing”. It is the 3rd person singular perfect active subjunctive or 3rd person singular future perfect active indicative.
Found 113 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.22.2: Considius equo admisso ad eum accurrit, dicit montem, quem a Labieno occupari voluerit, ab hostibus teneri: id se a Gallicis armis atque insignibus cognovisse.
Livy, Ab urbe condita 24.23.7: ab Hannibale se missos praedicant ad Hieronymum tamquam amicum ac socium paruisse imperio eius cuius imperator suus uoluerit. uelle ad Hannibalem redire;
Ammianus Marcellinus, Res Gestae 22.16.19: Et haec quidem hactenus. Sed si intellegendi divini editionem multiplicem, et praesensionum originem mente vegeta quisquam volverit replicare, per mundum omnem inveniet mathemata huius modi ab Aegypto circumlata.
All forms of volo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.