Socratos Sign in

voltus

voltus is a Latin form of vultus, meaning “face, expression, looks”. It is the nominative singular masculine noun or nominative plural masculine noun.

Found 115 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro A. Cluentio 54: … ium iudicum non in Scamandrum sed in Oppianicum coniciebantur; timor eius, perturbatio, suspensus incertusque voltus, crebra coloris mutatio, quae erant antea suspiciosa, haec aperta et manifesta faciebant.

Martial, Epigrammata 2.41.13: Voltus indue tu magis severos,

Livy, Ab urbe condita 2.5.8: consules in sedem processere suam, missique lictores ad sumendum supplicium. nudatos uirgis caedunt securique feriunt, cum inter omne tempus pater uoltusque et os eius spectaculo esset, eminente animo patrio inter publicae poenae ministerium.

All forms of vultus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.