volgus
volgus is a Latin form of vulgus, meaning “the common people, crowd”. It is the nominative singular neuter adjective.
Found 65 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro S. Roscio Amerino 3: ego autem si omnia quae dicenda sunt libere dixero, nequaquam tamen similiter oratio mea exire atque in volgus emanare poterit. deinde quod ceterorum neque dictum obscurum potest esse propter nobilitatem et amplitudinem …
Martial, Epigrammata 6.38.6: Volgus et infanti Iulia tecta placent.
Livy, Ab urbe condita 1.26.5: … bique, sed recens meritum facto obstabat. tamen raptus in ius ad regem. rex ne ipse tam tristis ingratique ad uolgus iudicii ac secundum iudicium supplicii auctor esset, concilio populi aduocato 'duumuiros' inquit, 'qui Horati …
All forms of vulgus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.