volgo

volgo is a Latin form of vulgus, meaning “the common people, crowd”. It is the adverb.

Found 113 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro S. Roscio Amerino 80: quid ergo est quo tamen accusator inopia argumentorum confugerit? eius modi tempus erat inquit ut homines volgo impune occiderentur; qua re hoc tu propter multitudinem sicariorum nullo negotio facere potuisti. interdum mi …

Suetonius, Divus Vespasianus 14.1: … perniciem cuiusquam compelleretur tantum afuit, ut monentibus amicis cauendum esse Mettium Pompusianum, quod uolgo crederetur genesim habere imperatoriam, insuper consulem fecerit, spondens quandoque beneficii memorem futuru …

Plautus, Truculentus 5.1.944: Volgo ad se omnis intromittit.

All forms of vulgus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.