vocaret
vocaret is a Latin form of voco, meaning “call, summon; name”. It is the 3rd person singular imperfect active subjunctive.
Found 29 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro S. Roscio Amerino 59: … a neglegens esse coepit ut, eum in mentem veniret ei, resideret, deinde spatiaretur, non numquam etiam puerum vocaret, credo, cui cenam imperaret, prorsus ut vestro consessu et hoc conventu pro summa solitudine abuteretur. pero …
Livy, Ab urbe condita 22.7.7: matronae uagae per uias, quae repens clades allata quaeue fortuna exercitus esset, obuios percontantur; et cum frequentis contionis modo turba in comitium et curiam uersa magistratus uocaret,
All forms of voco (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.