vocabatur

vocabatur is a Latin form of voco, meaning “call, summon; name”. It is the 3rd person singular imperfect passive indicative.

Found 36 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.5.28: … nviviis versari soleat, sed cum maximo clamore atque convicio; non numquam etiam res ad pugnam atque ad manus vocabatur. iste enim praetor severus ac diligens, qui populi Romani legibus numquam paruisset, illis legibus quae in po …

Tacitus, Annales 1·261: … inlitam faucibus eius demisisse creditur, haud ignarus summa scelera incipi cum periculo, peragi cum praemio. Vocabatur interim senatus votaque pro incolumitate principis consules et sacerdotes nuncupabant, cum iam exanimis vesti …

Suetonius, Divus Augustus 1.1: … am Velitris praecipuam olim fuisse multa declarant. nam et uicus celeberrima parte oppidi iam pridem Octauius uocabatur et ostendebatur ara Octauio consecrata, qui bello dux finitimo, cum forte Marti rem diuinam faceret, nuntiata …

All forms of voco (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.