vites

vites is a Latin form of vito, meaning “avoid, shun”. It is the 2nd person singular present active subjunctive.

Found 47 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 5.39: … rum, quae circumcidat, amputet, erigat, extollat, adminiculet, ut, quo natura ferat, eo possint ire, ut ipsae vites, si loqui possint, ita se tractandas tuendasque esse fateantur. et nunc quidem quod eam tuetur, ut de vite po …

Cicero, Tusculanae Disputationes 1.69: … urantur calore; hic autem, ubi habitamus, non intermittit suo tempore Caelúm nitescere, árbores frondéscere, Vités laetificae pámpinis pubéscere, Ramí bacarum ubértate incurvéscere, Segetés largiri frúges, florere ómnia, Fon …

Suetonius, Domitianus 14.3: … rem, quamquam omnium talium appetentissimus, recusauit, quo decretum erat ut, quotiens gereret consulatum, eq(uites) R. quibus sors obtigisset, trabeati et cum hastis militaribus praecederent eum inter lictores apparitoresque …

All forms of vito (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.