Socratos Sign in

vitem

vitem is a Latin form of vito, meaning “avoid, shun”. It is the 1st person singular present active subjunctive.

Found 42 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, De Republica 3.16: nos vero iustissimi homines, qui Transalpinas gentis oleam et vitem serere non sinimus, quo pluris sint nostra oliveta nostraeque vineae; quod cum faciamus, prudenter facere dic …

Seneca the Younger, Epistulae 4.41.7: Nemo gloriari nisi suo debet. Vitem laudamus, si fructu palmites onerat, si ipsa pondere ad terram eorum, quae tulit, adminicula deducit; num qui …

Tibullus, Elegiae 3.5.19: Quid fraudare iuuat uitem crescentibus uuis

All forms of vito (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.