vitat
vitat is a Latin form of vito, meaning “avoid, shun”. It is the 3rd person singular present active indicative.
Found 26 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro L. Murena 41: … iliat magnitudo negoti, gratiam aequitatis largitio; qua in sorte sapiens praetor qualis hic fuit offensionem vitat aequabilitate decernendi, benivolentiam adiungit lenitate audiendi. egregia et ad consulatum apta provincia i …
Silius Italicus, Punica 7.622: dum rapit et molem subducto corpore uitat
Boethius, De consolatione philosophiae 3.M10.16: Vitat obscuras animae ruinas.
All forms of vito (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.