virtutis
virtutis is a Latin form of virtus, meaning “courage, excellence, virtue”. It is the genitive singular feminine noun.
Found 603 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.13.4: sin bello persequi perseveraret, reminisceretur et veteris incommodi populi Romani et pristinae virtutis Helvetiorum. Quod improviso unum pagum adortus esset, cum ii qui flumen transissent suis auxilium ferre non p …
Cicero, De Republica 1.21: … admiratus; erat enim illa venustior et nobilior in volgus, quam ab eodem Archimede factam posuerat in templo Virtutis Marcellus idem.
Cicero, De Optimo Genere Oratorum 19: … ieret in theatro populo convocato, qui locus non est contionis legitimae, atque ita praedicaretur, evm donari virtvtis ergo benevolentiaeqve qvam is erga popvlvm Atheniensem haberet.
All forms of virtus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.