virtutibus

virtutibus is a Latin form of virtus, meaning “courage, excellence, virtue”. It is the ablative plural feminine noun or dative plural feminine noun.

Found 224 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.44.1: Ariovistus ad postulata Caesaris pauca respondit, de suis virtutibus multa praedicavit:

Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 3.40: … is, de quibus hic sermo est, nomina inponis, memoriae mando; mihi enim erit isdem istis fortasse iam utendum. Virtutibus igitur rectissime mihi videris et ad consuetudinem nostrae orationis vitia posuisse contraria. quod enim vitu …

Suetonius, Tiberius 21.3: … spectissimum et prudentissimum principem in tanto praesertim negotio nihil temere fecisse; sed uitiis Tiberii uirtutibusque perpensis potiores duxisse uirtutes, praesertim cum et rei p. causa adoptare se eum pro contione iurauerit …

All forms of virtus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.