virtutes

virtutes is a Latin form of virtus, meaning “courage, excellence, virtue”. It is the accusative plural feminine noun or nominative plural feminine noun.

Found 306 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, De Imperio Cn. Pompei Ad Quirites 29: … est quod quisquam aut illo dignum aut vobis novum aut cuiquam inauditum possit adferre? neque enim solae sunt virtutes imperatoriae quae volgo existimantur, labor in negotiis, fortitudo in periculis, industria in agendo, celerit …

Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 2.69: … sos cogitare pictam in tabula Voluptatem pulcherrimo vestitu et ornatu regali in solio sedentem, praesto esse Virtutes ut ancillulas, quae nihil aliud agerent, nullum suum officium ducerent, nisi ut Voluptati ministrarent et eam …

Suetonius, Divus Augustus 66.1: Amicitias neque facile admisit et constantissime retinuit, non tantum uirtutes ac merita cuiusque digne prosecutus, sed uitia quoque et delicta, dum taxat modica, perpessus. neque enim tem …

All forms of virtus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.