Socratos Sign in

virtute

virtute is a Latin form of virtus, meaning “courage, excellence, virtue”. It is the ablative singular feminine noun.

Found 1,014 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.1.4: … qui trans Rhenum incolunt, quibuscum continenter bellum gerunt. Qua de causa Helvetii quoque reliquos Gallos virtute praecedunt, quod fere cotidianis proeliis cum Germanis contendunt, cum aut suis finibus eos prohibent aut ips …

Cicero, De Republica 1.52: Virtute vero gubernante rem publicam quid potest esse praeclarius? cum is, qui inperat aliis, servit ipse nulli cupid …

Suetonius, Divus Augustus 38.1: nec parcior in bellica uirtute honoranda, super triginta ducibus iustos triumphos et aliquanto pluribus triumphalia ornamenta decernenda curauit.

All forms of virtus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.