Socratos Sign in

viro

viro is a Latin form of vir, meaning “man; husband; hero”. It is the ablative singular masculine noun or dative singular masculine noun.

Found 930 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 2.25.1: … ohortium omnibus fere centurionibus aut vulneratis aut occisis, in his primipilo P. Sextio Baculo, fortissimo viro, multis gravibusque vulneribus confecto, ut iam se sustinere non posset, reliquos esse tardiores et non nullo …

Suetonius, Tiberius 51.2: … quibus ea funeris sui curam moriens demandauerat, intra breue tempus afflixit, uno ex iis, equestris ordinis uiro, et in antliam condemnato.

Seneca the Younger, Epistulae 10.82.2: … atim enim effeminatur animus atque in similitudinem otii sui et pigritiae, in qua iacet, solvitur. Quid ergo? Viro non vel obrigescere satius est? Deinde idem delicati timent, cui vitam suam fecere similem. Multum interest i …

All forms of vir (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.