vindictae
vindictae is a Latin form of vindicta, meaning “vengeance, punishment; rod used in freeing a slave”. It is the nominative plural feminine noun or vocative plural feminine noun or dative singular feminine noun or genitive singular feminine noun.
Found 34 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Ovid, Remedia amoris 74: Pectora: vindictae quisque favete suae.
Livy, Ab urbe condita 2.5.10: ille primum dicitur uindicta liberatus; quidam uindictae quoque nomen tractum ab illo putant; Uindicio ipsi nomen fuisse. post illum obseruatum ut qui ita liberati essent in ciuitatem accepti uiderentur.
Lucan, Civil War 10.526: Vindictae sit summa tuae. Non ipse tyrannus
All forms of vindicta (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.