vinculo
vinculo is a Latin form of vinculum, meaning “chain, bond, fetter; (pl.) prison”. It is the ablative singular neuter noun or dative singular neuter noun.
Found 47 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro L. Murena 64: … res, cum in eiusdem anni custodia te atque L.Lucium Murenam fortuna posuisset, aliquo te cum hoc rei publicae vinculo esse coniunctum; quod atrociter in senatu dixisti, aut non dixisses aut, si potuisses, mitiorem in partem int …
Suetonius, Galba 18.1: … . cum per omne iter dextra sinistraque oppidatim uictimae caederentur, taurus securis ictu consternatus rupto uinculo essedum eius inuasit elatisque pedibus totum cruore perfudit; ac descendentem speculator impulsu turbae lance …
All forms of vinculum (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.