Socratos Sign in

vinculis

vinculis is a Latin form of vinculum, meaning “chain, bond, fetter; (pl.) prison”. It is the ablative plural neuter noun.

Found 118 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.4.1: Ea res est Helvetiis per indicium enuntiata. Moribus suis Orgetoricem ex vinculis causam dicere coegerunt; damnatum poenam sequi oportebat, ut igni cremaretur.

Suetonius, Tiberius 65.2: sic quoque diffidens tumultumque metuens Drusum nepotem, quem uinculis adhuc Romae continebat, solui, si res posceret, ducemque constitui praeceperat. aptatis etiam nauibus ad quas …

Plautus, Captivi 2.1.204: nostrum erum, si vos éximat vínculis,

All forms of vinculum (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.