Socratos Sign in

vim

vim is a Latin form of vis, meaning “force, power, violence; (pl.) strength”. It is the accusative singular feminine noun.

Found 1,394 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.8.3: Ubi ea dies quam constituerat cum legatis venit et legati ad eum reverterunt, negat se more et exemplo populi Romani posse iter ulli per provinciam dare et, si vim facere conentur, prohibiturum ostendit.

Cicero, Tusculanae Disputationes 2.21: … andum áspice Evísceratum córpus laceratí patris! Vidéte, cuncti, túque, caelestúm sator, Iace, óbsecro, in me vím coruscam fúlminis! Nunc, núnc dolorum anxíferi torquent vértices, Nunc sérpit ardor. o ánte victricés manus,

Cicero, De Amicitia 26: Vim hoc quidem est afferre; quid enim refert qua me ratione cogatis? cogitis certe. studiis enim generorum, praes …

All forms of vis (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.