vile
vile is a Latin form of vilis, meaning “cheap; worthless, common, mean”. It is the accusative singular neuter adjective.
Found 55 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro S. Roscio Amerino 71: … cum delati essent in mare, ipsum polluerent quo cetera quae violata sunt expiari putantur; denique nihil tam vile neque tam volgare est cuius partem ullam reliquerint.
Ovid, Heroides 15.146: Vile solum locus est; dos erat ille loci.
Livy, Ab urbe condita 2.12.13: 'en tibi' inquit, 'ut sentias quam uile corpus sit iis qui magnam gloriam uident'; dextramque accenso ad sacrificium foculo inicit. quam cum uelut al …
All forms of vilis (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.