victoribus
victoribus is a Latin form of victor, meaning “conqueror, victor”. It is the dative plural masculine noun.
Found 120 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.31.10: Sed peius victoribus Sequanis quam Haeduis victis accidisse, propterea quod Ariovistus, rex Germanorum, in eorum finibus consediss …
Vergil, Aeneid 3.288: AENEAS HAEC DE DANAIS VICTORIBVS ARMA.
Suetonius, Caligula 20.1: … s et in Gallia Luguduni miscellos; sed hic certamen quoque Graecae Latinaeque facundiae, quo certamine ferunt uictoribus praemia uictos contulisse, eorundem et laudes componere coactos; eos autem, qui maxime displicuissent, script …
All forms of victor (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.