victoriae
victoriae is a Latin form of victoria, meaning “victory”. It is the genitive singular feminine noun or dative singular feminine noun or nominative plural feminine noun.
Found 360 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 3.26.4: Tum vero clamore ab ea parte audito nostri redintegratis viribus, quod plerumque in spe victoriae accidere consuevit, acrius impugnare coeperunt.
Caesar, De Bello Civili 3.105: … e in templo Minervae repetitis atque enumeratis diebus, quo die proelium secundum Caesar fecisset, simulacrum Victoriae, quod ante ipsam Minervam collocatum esset et ante ad simulacrum Minervae spectavisset, ad valvas se templi l …
Suetonius, Divus Augustus 10.1: … quia prouisum periculum subterfugerant, legibus adgredi reosque caedis absentis deferre statuit. ludos autem uictoriae Caesaris non audentibus facere quibus optigerat id munus, ipse edidit.
All forms of victoria (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.