victores
victores is a Latin form of victor, meaning “conqueror, victor”. It is the nominative plural masculine noun or accusative plural masculine noun.
Found 208 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.40.6: Ex quo iudicari posse quantum haberet in se boni constantia, propterea quod quos aliquam diu inermes sine causa timuissent hos postea armatos ac victores superassent.
Vergil, Aeneid 9.450: Victores praeda Rutuli spoliisque potiti
Suetonius, Divus Augustus 11.1: … ulnere perissent, rumor increbruit ambos opera eius occisos, ut Antonio fugato, re p. consulibus orbata solus uictores exercitus occuparet. Pansae quidem adeo suspecta mors fuit, ut Glyco medicus custoditus sit, quasi uenenum uu …
All forms of victor (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.